Pawłowice (następnie Stężyca) – dawna gmina wiejska na Lubelszczyźnie. Siedzibą władz gminy była Stężyca (województwo lubelskie).
Gmina Pawłowice z siedzibą w Stężycy była jedną z 17 gmin wiejskch powiatu garwolińskiego guberni siedleckiej. 13 stycznia 18701 stycznia 1870 wg kalendarza juliańskiego. do gminy przyłączono pozbawioną praw miejskich StężycęPostanowienie z 12 (24) grudnia 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, s. 461).. Gmina należała do sądu gminnego okręgu III w Maciejowicach. W skład gminy wchodziły: Brześce, Długowola, Kletnia, Młynków, Paprotnia, Paprocka-Wólka, Pawłowice, Piotrowice, Rokitno i Stężyca. Miała 6933 mórg obszaru i liczyła 4191 mieszkańców.
Gminę zniesiono podczas I wojny światowejRocznik Statystyczny Królestwa Polskiego R. 2, 1914. Odtąd figuruje już pod nazwą gmina StężycaStan szkolnictwa powszechnego w grudniu 1917 r. na terytorjum obu byłych jeneralnych gubernatorstw: Warszawskiego i LubelskiegoGłówny Urząd Statystyczny w Warszawie: Województwa centralne i wschodnie Rzeczypospolitej Polskiej - podział na gminy według stanu z dnia 1.IV 1933 roku, Książnica-Atlas, Lwów 1933.
Przypisy
Kategoria:Dawne gminy w województwie lubelskim