Maria Beata Honowska z domu Brodowska (ur. 8 grudnia 1924 w Warszawie, zm. 7 stycznia 2009 w Krakowie) – polska językoznawczyni, polonistka i slawistka, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
W czasie powstania warszawskiego była sanitariuszką. Studia rozpoczęła na tajnych kompletach Uniwersytetu Warszawskiego, magisterium uzyskała w 1947. Uczennica Witolda Doroszewskiego. Od 1947 związana z Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie pełniła funkcję dyrektorki Instytutu Filologii Słowiańskiej.
W dorobku Marii Honowskiej można wyodrębnić kilka wątków. Pierwszy to wybitne osiągnięcia w zakresie słowotwórstwa, zwłaszcza synchronicznego. Drugi – szeroko pojęta morfologia języków słowiańskich, zarówno w aspekcie synchronicznym, jak i diachronicznym. Trzecią dziedzinę badań stanowi węzeł, którego ośrodkiem jest składnia zdania i tekstu, powiązana z morfologią, a także z semantyką i pragmalingwistyką. Badania naukowe prowadziła równolegle z intensywną pracą dydaktyczną. Wykształciła liczną grupę magistrów slawistyki i polonistyki nie tylko w Krakowie, ale i w ówczesnej katowickiej WSP (obecnie Uniwersytet Śląski), gdzie przez kilka lat wykładała. Przez dwa lata wykładała także we Francji. Pod jej kierunkiem napisano także szereg prac doktorskich, opiniowała doktoraty, habilitacje, profesury w prawie wszystkich ośrodkach językoznawczych Polski.
Członkini Komitetu Językoznawstwa i Słowianoznawstwa Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności, Towarzystwa Miłośników Języka Polskiego oraz Polskiego Towarzystwa Językoznawczego.
Odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Jest pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 105, rząd 5, grób 25-26). mały|Grób Marii Honowskiej na cmentarzu Powązkowskim Jej rodzicami byli Maria i Władysław BrodowskiR. Grzegorczykowa, Profesor Maria Honowska (24 grudnia 1924 – 7 stycznia 2009), „Studia z Filologii Polskiej i Słowiańskiej“, 44, 2009, s. 13.. Jej mężem był Jerzy Honowski. Mieli pięcioro dzieci.
Bibliografia autorska Ewolucja metod polskiego słowotwórstwa synchronicznego : (w dziesięcioleciu 1967–1977), Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1979, . Problemy historii fleksji słowiańskiej na tle nowszych ujęć synchronicznych, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, 1975. Słowotwórstwo przymiotnika w języku staro-cerkiewno-słowiańskim, Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo PAN, Wrocław, 1960. Zarys klasyfikacji polskich derywatów, Zakład Narodowy im. Ossolińskich Wydawnictwo PAN, Wrocław, 1967.
Przypisy
Bibliografia
Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny, tom II: H–Ł (redaktor naukowy Janusz Kapuścik), Warszawa 1999, s. 75 (z fotografią) Nekrologi w „Gazecie Wyborczej” z 10-11.01.2009 r.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Członkowie Komitetu Językoznawstwa PAN Kategoria:Członkowie Komitetu Słowianoznawstwa PAN Kategoria:Członkowie Polskiej Akademii Umiejętności Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy slawiści Kategoria:Sanitariuszki w powstaniu warszawskim Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Katowicach Kategoria:Zmarli w 2009