Kim Dzong Un (IPA: , kor. 김정은; ur. 8 stycznia 1984 w Pjongjangu) – północnokoreański polityk, dyktator, marszałek, trzeci syn Kim Dzong Ila – przywódcy KRLD w latach 1994–2011 i wnuk Kim Ir Sena – uznawanego dalej za prezydenta KRLD. Od 17 grudnia 2011 faktyczny przywódca Korei Północnej, piastujący stanowiska: Naczelnego Dowódcy Koreańskiej Armii Ludowej (od 2011), Pierwszego Przewodniczącego Komisji Obrony Narodowej (2012–2016), Przewodniczącego Komisji Spraw Państwowych Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej (od 2016), Pierwszego Sekretarza Partii Pracy Korei (2012–2016), Przewodniczącego Partii Pracy Korei (2016–2021), a następnie Sekretarza Generalnego Partii Pracy Korei (od 2021).
Życiorys Kim Dzong Un urodził się w Pjongjangu. Jego matką była Ko Yŏng Hŭi, zmarła w 2004 partnerka Kim Dzong Ila. Matka nazywała go „Królem Porannej Gwiazdy”. Kim Dzong Un kształcił się w elitarnej szkole w Korei Północnej przeznaczonej dla dzieci dygnitarzy Partii Pracy Korei (PPK). Kolejnym etapem był wyjazd do Szwajcarii. Młody Kim najpierw miał uczęszczać do międzynarodowej szkoły w pod Bernem, a następnie do publicznej szwajcarskiej szkoły mieszczącej się w Kim Jong-un und sein Unterricht bei den Schweizern.. Naukę rozpoczął w wieku 11 lat pod zmienionym nazwiskiemKim jest Kim Dzong Un?, Mowimyjak.pl, 19 grudnia 2011., oficjalnie jako syn kierowcy z ambasady Korei Północnej w Szwajcarii. Koledzy ze szkoły wspominali, że lubił jeździć na nartach i interesował się koszykówką (pasja zapewne była zaszczepiona przez ojca, który także był fanem koszykówki). Młody Kim miał nauczyć się mówić po angielsku i francusku. Po powrocie ze Szwajcarii Kim Dzong Un nie pojawiał się publicznie. Według informacji uzyskanych od szefa kuchni Kim Dzong Ila, Kim Dzong Un był faworyzowany przez ojca, który widział w nim najwięcej swoich cechWszystkie dzieci Kima..
Desygnowany następca 15 stycznia 2009 agencja informacyjna poinformowała, że około 8 stycznia 2009 Kim Dzong Il wystosował dyrektywę w sprawie włączenia Kim Dzong Una do kierownictwa PPK i mianował go swoim następcąKim Dzong Il mianował syna następcą, gazeta.pl, 15 stycznia 2009., tvn24, 15 stycznia 2009..
26 kwietnia 2009 agencja Yonhap poinformowała, że Kim Dzong Un otrzymał niższe stanowisko w Komisji Obrony Narodowej Korei Północnej, wiadomosci.onet.pl, 26 kwietnia 2009.. Najwyższym stanowiskiem w państwie było stanowisko przewodniczącego tej komisji, na które parlament koreański (również w kwietniu 2009) wybrał ojca Kim Dzong Una – Kim Dzong Ila.
28 września 2010, dzień przed zjazdem Partii Pracy Korei, Kim Dzong Il nadał swojemu synowi oraz swojej siostrze Kim Kyŏng Hŭi stopnie generalskie, natomiast podczas zjazdu PPK mianował Kim Dzong Una na dwa wysokie stanowiska partyjne: wiceprzewodniczącego Centralnej Komisji Wojskowej PPK oraz członka Komitetu Centralnego PPK.
Przywódca Korei Północnej
Po śmierci Kim Dzong Ila został 19 grudnia 2011 ogłoszony przez propagandę Korei Północnej „Wielkim Następcą” zmarłego przywódcy, następnie także „Wybitnym Przywódcą Partii, Armii i Narodu”, co stanowiło zapowiedź objęcia przez niego najwyższych stanowisk w państwie. Kim Dzong Un stanął również na czele liczącego 232 osoby komitetu pogrzebowego, natomiast 20 grudnia 2011 oddał hołd ciału ojca.
26 grudnia 2011 kierownictwo Partii Pracy Korei nadało Kim Dzong Unowi tytuł „Niezłomnego Przywódcy Partii, Państwa i Armii”.
28 grudnia 2011 Kim Dzong Un wziął udział w pogrzebie Kim Dzong Ila w Pjongjangu, idąc obok auta z trumną zmarłego ojca. 29 grudnia 2011 podczas uroczystości kończących żałobę narodową został publicznie i oficjalnie przedstawiony jako „Najwyższy Przywódca Partii, Armii i Narodu”http://www.guardian.co.uk/world/2011/dec/29/kim-jong-un-supreme-leader-north-korea Kim Jong-un declared ‘supreme leader’ in North Korea.https://web.archive.org/web/20130529071903/http://www.gadu-gadu.pl/w-korei-polnocnej-zostaje-bez-zmian W Korei Północnej zostaje bez zmian.. Następnego dnia władze państwowe poinformowały, że „nie zmienią swojej polityki” pod kierownictwem nowego przywódcy. 31 grudnia 2011 poinformowano, że Kim Dzong Un przejął najwyższe dowództwo Koreańskiej Armii Ludowej „z rozkazu przywódcy Kim Dzong Ila” dnia 8 października 2011.
W 2012 Kim Dzong Un oficjalnie objął najwyższe stanowiska partyjne i państwowe. 11 kwietnia 2012 został wybrany Pierwszym Sekretarzem Partii Pracy Koreihttps://web.archive.org/web/20150803151356/http://www.kcna.kp/goHome.do?lang=eng WPK Conference Elects Kim Jong Un as First Secretary of WPK., a 13 kwietnia 2012 – Pierwszym Przewodniczącym Komisji Obrony Narodowej (najwyższe stanowisko w państwie, zlikwidowane w czerwcu 2016). Podczas uroczystości upamiętniającej setną rocznicę urodzin Kim Ir Sena, która odbyła się w Pjongjangu 15 kwietnia 2012, po raz pierwszy wygłosił publiczne przemówienie, w którym zapowiedział kontynuację dotychczasowej polityki. 18 lipca 2012 Kim Dzong Un został marszałkiem sił zbrojnych, finalizując przejęcie kontroli nad państwem i siłami zbrojnymi. 9 maja 2016 został wybrany Przewodniczącym Partii Pracy Korei. 29 czerwca 2016 roku został Przewodniczącym Komisji Spraw Państwowych Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej, która jest organem państwowym powołanym w miejsce dawnej Komisji Obrony Narodowej KRLD. 10 stycznia 2021 roku Kim Dzong Un podczas VIII Kongresu Partii Pracy Korei zakończył sprawowanie funkcji Przewodniczącego Partii Pracy Korei i zarazem objął urząd Sekretarza Generalnego Partii Pracy Korei. W lutym 2021 roku północnokoreańskie i anglojęzyczne media zaczęły go określać mianem „prezydenta spraw państwowych” KRLD.
Po śmierci Kim Dzong Ila komentatorzy przewidywali, że Kim Dzong Un nie będzie w stanie sprawować samodzielnych rządów, a nawet że mogło dojść do konfliktu o władzę między przedstawicielami sił zbrojnych i rodzinnym klanem Kimów. Dlatego Kim Dzong Una w sprawowaniu władzy wspierał początkowo jego wuj Jang Sŏng T’aek, mąż siostry Kim Dzong Ila, jako bardziej doświadczony polityk. Odsunięcie wicemarszałka Ri Yŏng Ho ze stanowiska szefa Sztabu Generalnego (zastąpił go Hyŏn Yŏng Ch'ŏl) wzbudziło spekulacje, że Kim Dzong Un zamierzał zająć się poważnymi reformami w gospodarce, odbierając wojsku kontrolę nad nią. Ostatecznie ofiarą czystek padł sam Jang Sŏng T’aek, który w grudniu 2013 został odsunięty od wszystkich stanowisk, aresztowany, a w końcu skazany na śmierć i straconyhttp://www.dailymail.co.uk/news/article-2522859/Kim-Jong-Uns-uncle-Jang-Song-Thaek-executed-North-Korea-traitor.html Kim Jong Un’s uncle executed for being a ‘traitor’ as North Korean state media describe him as 'worse than a dog’.. Oznaczało to ostateczne złamanie potencjalnej opozycji i utrwalenie pełni władzy w rękach Kim Dzong Una. Trwają również działania nad rozszerzeniem kultu jednostki Kim Dzong Una, jako trzeciej osoby „identycznej z przywódcami Kim Ir Senem i Kim Dzong Ilem”.
12 czerwca 2018 w Singapurze odbyło się pierwsze spotkanie przywódców Stanów Zjednoczonych Donalda Trumpa i Korei Północnej Kim Dzong Una zakończone podpisaniem wstępnego porozumienia.
Życie prywatne Kim Dzong Un był jednym z dwóch synów Kim Dzong Ila i jego partnerki Ko Yŏng Hŭi i jednym z czworga dzieci przywódcy. 25 lipca 2012 północnokoreańskie media poinformowały, że jest żonaty z Ri Sol Ju, z którą pokazywał się publicznie od 6 lipca 2012. Według południowokoreańskich analityków Ri jest rok lub dwa lata młodsza od męża i ukończyła studia na Uniwersytecie im. Kim Ir Sena. Małżeństwo zostało zawarte prawdopodobnie w 2009, zaś rok później parze urodziło się dzieckoTajemnica rozwiązana. Kim ma żonę..
Nagrody i odznaczenia Medal jubileuszowy „75-lecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (Rosja, 2020) Medal jubileuszowy „80-lecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” (Rosja, 2025)
Galeria
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Waldemar J. Dziak: Kim Dzong Un. Kronika życia i walki. Warszawa: Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk, 2013.
Linki zewnętrzne North Korea’s secretive 'first family', BBC News, 15 lutego 2007. Kim Jong-woong – Leadership Succession, GlobalSecurity.org. Rozmowa ze szkolnym kolegą Kim Dzong Una ze Szwajcarii Wspólny artykuł noworoczny trzech redakcji (gazet „Rodong Sinmun”, „Chosonunmyngun” i „Jonnyongchonwi”)
Kategoria:Północnokoreańscy politycy Kategoria:Północnokoreańscy marszałkowie Kategoria:Członkowie rodziny najwyższych przywódców Korei Północnej Kategoria:Przywódcy totalitarni Kategoria:Urodzeni w 1984 Kategoria:Ludzie urodzeni w Pjongjangu