Konstantyn VIII (grec. Κωνσταντίνος Η, ur. 960, zm. 15 listopada 1028) – cesarz bizantyjski od 15 grudnia 1025.
Życiorys Syn Romana II i cesarzowej Teofano. Jego starszym bratem był Bazyli II Bułgarobójca. Poślubił bizantyjską arystokratkę - Helenę i został ojcem 3 córek: Eudoksji – zakonnicy, Zoe, cesarzowej bizantyjskiej, Teodory, cesarzowej bizantyjskiej.
left|thumb|250px|Cesarstwo Bizantyńskie w roku 1025 Godność współcesarza Konstantyn nosił już od 961 roku i teraz rozpoczął osobiste rządy. Był już stary, słabych sił. W młodości był bardzo silny fizycznie, lecz spędzał życie na hulankach. Pozostawał w cieniu swojego wielkiego brata, pomagał mu w początkach jego trudnego panowania. W czasie panowania brata czas spędzał głównie na zabawach, grze w kości, łowach i w teatrze. Wstępując na tron rządy powierzył innym, było mu to obojętne. Miał już 65 lat i był schorowany. Wobec przeciwników był okrutny, wierzył niemal każdej pogłosce o buncie i wymierzał domniemanym winowajcom karę oślepienia. Po jego śmierci tron przejął jego zięć.
Bibliografia G. Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, przeł. pod red. H. Evert-Kappesowej, wyd. 3, Warszawa 2008. R. Browning, Cesarstwo Bizantyńskie, przeł. G. Żurek, Warszawa 1997. K. Zakrzewski, Historia Bizancjum, wyd.2 Kraków 1999. M. Angold, Cesarstwo Bizantyńskie: 1025–1204: historia polityczna, przeł. W. Brodzki, Kraków 1993.
Kategoria:Cesarze bizantyńscy Kategoria:Urodzeni w 960 Kategoria:Zmarli w 1028 Kategoria:Dynastia macedońska