Piotr Walenty Kuźniak (ur. 15 kwietnia 1948 w Poznaniu) – polski wokalista, aranżer i multiinstrumentalista. Członek i solista Poznańskich Słowików. W 1993 po reaktywacji Trubadurów zastąpił Krzysztofa Krawczyka. W zespole tym występował do 2022. Sporą popularność przyniosły mu interpretacje piosenek Czesława Niemena. W latach 2012–2024 był członkiem zespołu „Poznakowski Band”.

Życiorys W wieku 4 lat rozpoczął naukę gry na akordeonie. Jako kilkuletni chłopiec był solistą orkiestry akordeonistów Woźniewicza, z którą nagrywał dla Programu II Polskiego Radia.

W 1956 wziął udział w egzaminie do Poznańskich Słowików. Piotr Kuźniak zastąpił Wojtka Kordę. Po pół roku został solistą. W chórze śpiewał do wiosny 1963. Brał m.in. udział w nagraniu płyty „Poznańskie Słowiki Śpiewają”, z utworami Mozarta, Chopina i Paderewskiego. Z chórem koncertował m.in. w Bułgarii, Rumunii oraz we Francji. W szkole podstawowej założył duet ze swoją siostrą, grającą na marakasach. Za namową gitarzysty, Leszka Patalasa, utworzyli trio.

W 1962 wystartowali w kategorii duetów i tercetów na szczecińskim Festiwalu Młodych Talentów w którym zajęli pierwsze miejsce przed duetem Klenczon-Wargin i duetem sióstr Teorlachidu-Teodozjadu. Tam też poznał Czesława Wydrzyckiego (Niemena), który startował w kategorii solistów i znalazł się w złotej dziesiątce. W duecie ze swoją siostrą występował w programach Telewizji Poznań. Można ich było zobaczyć i usłyszeć w programach „Klub Pijących Tran” i „Spotkania z Kajtusiem” oraz na imprezach dziecięcych organizowanych przez Estradę Poznańską.

W 1962 rozpoczął naukę w Technikum Łączności w Poznaniu. W tym samym roku założył zespół „Szafiry”, do którego dwa lata później dołączyła Anna Jantar. Później występował z zespołem „Bardowie”, oraz podczas Festiwalu Muzyki Nastolatków we Wrocławiu w 1967 z wrocławskim zespołem „Nastolatki” (później „Homo Homini”), zajmując drugie miejsce po zespole „Skaldowie”. Po maturze w 1968 rozpoczął naukę w Studium Nauczycielskim, wydział Wychowanie Muzyczne. W tym samym czasie założył zespół „Manufaktura czterech Dyrektorów” z którym zajął pierwsze miejsce na Festiwalu Muzyki Underground. Za namową Anny Jantar przystąpił do zespołu „Waganci”, z którym nagrał jedyną płytę tego zespołu z przebojem „Co ja w tobie widziałam”. Po rozpadzie zespołu wyjechał na dwa lata do Finlandii.

W 1974 Aleksander Maliszewski zaangażował go do zespołu akompaniującego Urszuli Sipińskiej, w którym grał pół roku razem z Jackiem Nowakiem (dziś kontrabasistą orkiestry symfonicznej w Trondheim), Januszem Piątkowskim (pianista, kompozytor i właściciel studia), perkusistą Markiem Surdykiem, Aleksandrem Maliszewskim na puzonie oraz Adamem Bardabuszem na trąbce. Z Alibabkami oraz Tadeuszem Woźniakiem i Andrzejem Dąbrowskim odbyli trasę koncertową po ZSRR. Po trasie koncertowej utworzył z Andrzejem Dąbrowskim pierwszy męski duet w Polsce, nagrywając wiele piosenek dla polskiego radia. „A ty się bracie nie denerwuj”, to jedna z piosenek śpiewanych w duecie, która znalazła się na płycie „Polska Gola”. W 1975 wyjechał na kontrakt Agencji Artystycznej „Pagart” do Finlandii, gdzie grał do 1980. Od 1980 grał w Norwegii z zespołem „Happy Band”, a później z różnymi zespołami polskimi oraz zagranicznymi (fińską piosenkarką Marion i włoskim piosenkarzem Robertino Roletti). W wolnych chwilach współpracował w Polsce z Ryszardem Poznakowskim nagrywając piosenki. Z jedną z nich wziął udział w Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, zdobywając trzecie miejsce („Słowa na wiatr”, 1988).

W 1992 nagrał piosenki na potrzeby Teatru Syrena do musicalu „Ostry Makijaż” Ryszarda Poznakowskiego oraz piosenki na płytę „Nie umiem zmieniać przyjaciół”, tego samego kompozytora. W 1993 został członkiem zespołu Trubadurzy, w którym zastąpił Krzysztofa Krawczyka. W 1986 nagrał solową płytę „Słowik Poznański śpiewa Kolędy”. W 1997 grając koncerty w Australii, na prośbę Polonii australijskiej nagrał płytę „Piotr Kuźniak, One Man Orchestra śpiewa i gra polskie i zagraniczne przeboje we własnych aranżacjach”, a w 1998 wraz z zespołem „Trubadurzy” płytę „Zagrajmy rock and rolla jeszcze raz”. Latem 1988 roku ukazała się jeszcze jedna płyta zespołu „Znamy się tylko z widzenia – Złote przeboje”, która zyskała status „złotej płyty”. W latach 2004–2005 odbył po Polsce trasę koncertową promującą płytę z nowymi interpretacjami piosenek swojego długoletniego kolegi, Czesława Niemena.

W 2005 wraz z Marianem Lichtmanem, Sławomirem Kowalewskim i Jackiem Malanowskim zaangażował się w kampanię wyborczą Samoobrony (m.in. powstał teledysk Polskę trzeba zLepperować), co spowodowało, że z zespołu odszedł Ryszard PoznakowskiTrubadurzy śpiewają dla Leppera.. W 2007 zaangażował się w akcję na rzecz jednomandatowych okręgów wyborczych i nagrał z tej racji piosenkę z teledyskiem „Jednomandatowo wybierzemy posły”Piotr Kużniak śpiewa na rzecz jednomandatowych okręgów wyborczych..

W 2010 wraz z zespołem wystąpił w teledysku „Bez Ciebie tak mi źle”. Od 2012 do 2024 występował również w zespole Ryszarda Poznakowskiego „Poznakowski Band”.

W 2023 piosenkarz świętował 70-lecie kariery scenicznej. Z tej okazji występował w wielu miastach w Polsce z jubileuszowymi koncertami. Podczas nich oprócz uznanych orkiestr, towarzyszył mu Ryszard Poznakowski, który wspólnie z nim śpiewał do niektórych utworów oraz grał na keyboardzie. Wykonywali wspólnie m.in. piosenkę „Byłeś tu" (oryg. „Byłaś tu"), do której tekst napisał właśnie Poznakowski wraz z Grażyną Orlińską. Jest ona dedykowana Krzysztofowi Krawczykowi. W dniu 6 grudnia 2024 ukazała się płyta „Po prostu Krawczyk. Antologia przebojów 2", na której premierowo ukazał się ten utwór w wersji studyjnej. Piosenkę tę wykonał także z chóru kościoła parafialnego św. Szymona i Judy Tadeusza Apostołów w Szelkowie, po zakończeniu mszy pogrzebowej Ryszarda Poznakowskiego. Jesienią 2022 odszedł z zespołu Trubadurzy.

28 grudnia 2024 premierę internetową miał cover utworu Niespodziewany zmierzch miłości, który wykonał wraz z Katarzyną Moś. Muzykę do piosenki skomponował Ryszard Poznakowski, a tekst do niej napisał Oskar Wainert. Pierwotnie utwór ten śpiewał zespół „Poznakowski Band", ale bez udziału Kuźniaka.

Życie prywatne Żonaty z Iwoną. Wspólnie doczekali się dwójki dzieci: córki Adrianny (obecnie Fryc) i Tomasza. Mają także dwójkę wnuków: Damiana i Oskara - obaj od strony córki.

Dyskografia thumb|Występ Trubadurów (2005)

Z zespołami „Waganci”: Co ja w tobie widziałam, Polskie Nagrania „Muza” N0634, 1971 „Trubadurzy”: Znamy się tylko z widzenia, Polskie Nagrania „Muza” PNCD 389, 1998 „Trubadurzy”: Zagrajmy rock & rolla jeszcze raz, Koart KO111-2 1998 „Trubadurzy”: The Best – Cóż wiemy o miłości, Agencja Artystyczna MTJ, 2006

Solowa Słowik poznański śpiewa Kolędy (ALDRI 1986) Piotr Kuźniak „One Man Orchestra” gra i śpiewa polskie i zagraniczne przeboje, Jim Wowa Gatsby, Sydney, 1997 Piotr Kuźniak w hołdzie Czesławowi Niemenowi śpiewa i gra złote przeboje, 2005

Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2023) Złoty Krzyż Zasługi (2004)Złoty Krzyż Zasługi dla Trubadurów. Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2023) Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2018) Brązowy Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2011)

Przypisy

Linki zewnętrzne

Kategoria:Absolwenci Zespołu Szkół Łączności im. Mikołaja Kopernika w Poznaniu Kategoria:Ludzie urodzeni w Poznaniu Kategoria:Muzycy Trubadurów Kategoria:Muzycy związani z Poznaniem Kategoria:Odznaczeni Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” Kategoria:Polscy multiinstrumentaliści Kategoria:Polscy wokaliści Kategoria:Urodzeni w 1948