Michał Misiorny, ps. „Michał Struczyński”, „MIM” (ur. 27 września 1933 w Inowrocławiu, zm. 2 listopada 2005) – polski dziennikarz, krytyk, pisarz i tłumacz.

Życiorys Urodził się w rodzinie Edmunda, dyżurnego ruchu na stacji PKP, i Joanny StruczyńskiejKatarzyna Batora, Misiorny Michał - Polscy pisarze i badacze literatury XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-09-12]..

Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Tczewie.

Po wojnie uczył się w Państwowym Koedukacyjnym Gimnazjum i Liceum Ogólnokształcącym w Tczewie, gdzie w 1951 zdał maturę. Należał do Związku Harcerstwa Polskiego (1945–1949) i Związku Młodzieży Polskiej (1948–1950). W 1951 pracował w dziale inkasa bankowego w Rejonowym Urzędzie Telegraficzno-Telefonicznym w Gdańsku, a od września 1951 do sierpnia 1952 uczył w szkołach podstawowych w Solnicy i Jantarze. Od 1952 roku należał do PZPR. W latach 1952–1956 studiował filologię niemiecką na Wydziale Filologii Uniwersytetu Poznańskiego. W czasie studiów był redaktorem naczelnym miesięcznika „Nasze Sprawy”. Równocześnie w latach 1954–1956 pracował jako asystent Katedry Podstaw Marksizmu i Leninizmu w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu, w latach 1956–1957 był redaktorem naczelnym tygodnika studenckiego „Wyboje”.

W 1963 został członkiem Związku Literatów Polskich (w latach 1964–1965 prezes Oddziału Szczecińskiego, w 1966–1970 członek zarządu Oddziału Gdańskiego). W 1965 był redaktorem szczecińskiego „Rocznika Kultury i Sztuki”.

W 1982 został członkiem Stronnictwa Demokratycznego Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej. Był członkiem rady Funduszu Literatury oraz Narodowej Rady Kultury.

Od 1968 był mężem aktorki Jadwigi Polanowskiej-Misiorny.

Kariera dziennikarska Jako dziennikarz publikował teksty m.in. w „Tygodniku Zachodnim” (1958–1960), „Głosie Szczecińskim” (1960–1965). W latach 1966–1972 był kierownikiem działu krytyki artystycznej w miesięczniku „Litery”, na którego łamach zamieszczał też artykuły, recenzje oraz tłumaczenia z języka niemieckiego, fińskiego i szwedzkiego. W latach 1972–1990 był kierownikiem działu kulturalnego „Trybuny Ludu”. W 1990 był założycielem wydawnictwa „Mundus”. W kolejnych latach do 1995 piastował stanowisko redaktora wydawnictw „Panda” i „Real Press”. Publikował głównie eseje i artykuły krytyczno-literackie. Jest autorem wielu tłumaczeń z różnych dziedzin, głównie jednak dla wydawnictw i teatrów oraz kilkakrotnie wznawianego obszernego słownika polsko-niemieckiego z zasadami gramatyki.

Praca w kinematografii i TVP W latach 1978–1980 był dyrektorem programowym kinematografii polskiej oraz zastępcą szefa Teatru Telewizji Polskiej. W roku 1983 pełnił funkcję szefa redakcji filmowej TVP. Współpracował z redakcją programu telewizyjnego „Pegaz”.

Publikacje Teatry dramatyczne Ziem Zachodnich, wyd. Poznańskie 1963. Muzyka i życie muzyczne na Ziemiach Zachodnich i północnych, wyd. Poznańskie 1967. Mariusz Maszyński, wyd. PIW 1967. Listy miłosne dawnych Polaków, wyd. Wydawnictwo Literackie, Kraków 1971. Spadkobiercy Courths-Mahlerowej, wyd. Książka i Wiedza, 1972. Andrzej Łapicki, wyd. WAiF 1974. Sambora róg Nowej, wyd. Morskie, Gdańsk 1975. Sierpień w Getyndze, wyd. Poznańskie 1978. Współczesny teatr na świecie, wyd. WAiF 1978. Klub piątej pory roku (powieść), wyd. PIW 1987. Mały leksykon podróżników i odkrywców, wyd. Real Press 1994.

Jest ponadto autorem sztuki teatralnej Bestia wystawionej w Teatrze Telewizji oraz współautorem (wraz z Lucyną Legut) sztuki Piękne ogrody, której premiera miała miejsce w 1970 roku.

Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1988) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1976) Odznaka honorowa „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” (1969)

Nagrody i wyróżnienia Wyróżnienie w Konkursie na widowisko telewizyjne, zorganizowanym przez Naczelną Redakcję Programów Artystycznych TV, Główny Zarząd Polityczny WP i CRZZ za Tak cicho, że wierzyć się nie chce (1969) Nagroda im. Bolesława Prusa za twórczość dziennikarską (1978) Nagroda Prezesa Rady Ministrów z dziedziny publicystyki kulturalnej II stopnia za publicystykę kulturalną na łamach „Trybuny Ludu” (1979) Dyplom Państwowego Komitetu ds. Kinematografii ZSRR (1979)Radzieckie dyplomy dla polskich artystów, „Trybuna Ludu”, nr 267, 13 listopada 1979, s. 9.

Przypisy

Bibliografia Elżbieta Ciborska, Leksykon Polskiego Dziennikarstwa, wyd. Dom Wydawniczy, Warszawa 2000, .

Linki zewnętrzne

Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Członkowie Związku Młodzieży Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużonym Ziemi Gdańskiej” Kategoria:Polscy tłumacze literatury niemieckojęzycznej Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2005