Europejskie pakty regionalne – bloki państw Europy Środkowo-Wschodniej zawiązane w okresie międzywojennym.
Mała Ententa – zainicjowane w latach 1920-1921 porozumienie między Rumunią, Czechosłowacją i Królestwem Serbów, Chorwatów i Słoweńców. Jego głównym zadaniem była obrona postanowień traktatu z Trianon w celu przeciwstawienia się rewizjonizmowi węgierskiemu oraz niedopuszczenie do powrotu Habsburgów na tron. Początkowo zbliżenie opierało się na traktatach bilateralnych, jednak na przełomie lat 20. i 30. XX wieku doszło do podpisania serii porozumień zapowiadających wzmocnienie współpracy. 16 lutego 1933 podpisano Pakt Organizacyjny Małej Ententy, postanowiono też o utworzenie Stałej Rady Małej Ententy oraz Rady Gospodarczej Małej Ententy. Współpraca między państwami została ograniczona w związku z powstaniem Ententy Bałkańskiej, względnie słabą pozycją Węgier oraz niechęcią wobec zaciągania zobowiązań przeciwko innym państwom trzecim. Protokół Litwinowa z 1929 Ententa Bałkańska – ugrupowanie powstałe na mocy podpisanego 9 lutego 1934 Paktu porozumienia bałkańskiego zrzeszające Rumunię, Jugosławię, Turcję i Grecję. Początkowo Ententa Bałkańska miała charakter antyfaszystowski, jej zadaniem było także podtrzymywanie terytorialnego status quo na Bałkanach. Współpraca pomiędzy sygnatariuszami paktu osłabła po zmianie kursu jugosłowiańskiej polityki zagranicznej na proniemiecki. Ententa Bałtycka – porozumienie litewsko-łotewsko-estońskie, oparte głównie na zawartym 12 września 1934 w Genewie Pakcie Bałtyckim. Na jego mocy organizowano periodyczne konferencje ministrów spraw zagranicznych. Przeszkodą w zacieśnieniu współpracy okazało się łagodniejsze od łotewskiego i estońskiego postrzeganie przez Litwę kwestii związanych z zagrożeniem radzieckim oraz dystansowanie się Łotwy i Estonii od konfliktu polsko-litewskiego i kwestii Kłajpedy.
Zobacz też Związek bałtycki Pakt wschodni Ententa
Bibliografia
Kategoria:Dawne organizacje międzynarodowe Kategoria:Dwudziestolecie międzywojenne