Dom zakonny – podstawowa jednostka administracji zakonnej, siedziba wspólnoty zakonnej wchodząca w skład prowincji zakonnej.
Historia Kodeks prawa kanonicznego z 1917 roku regulował, że dom zakonny liczy przynajmniej sześciu zakonników, z czego przynajmniej czterech z nich to księża.
Elementy Istotne elementy domu zakonnego to wspólnota zakonna, akt prawny jego ustanowienia, obecność przełożonego i kaplica. Kodeks prawa kanonicznego nie reguluje minimalnej liczby członków domu zakonnego, przy czym Miriam Maria Bilska, zwracając uwagę na występowanie w praktyce domów zakonnych z dwoma członkami podkreśla, że w celu nabycia osobowości prawnej dom zakonny winien liczyć przynajmniej trzech profesów. Wspólnota winna dysponować lokalem, który nie musi być jej własnością. W lokalu tym powinna znajdować się kaplica służąca wspólnocie zakonnej, w której sprawuje się i przechowuje Eucharystię. Erygowanie domu zakonnego następuje wskutek pisemnej zgody biskupa diecezjalnego.
Przypisy
Kategoria:Prawo zakonne Kategoria:Zakony katolickie