mały|Dolnośląskie Centrum Filmowe mały|240x240px|Kino Nowe Horyzonty
We Wrocławiu znajduje się 6 kin (stan na maj 2024). Multikina z wieloma salami kinowymi zastąpiły lub wyparły z rynku tradycyjne kina. Mają lepiej nagłośnione sale, lepszy sprzęt projekcyjny, oferują dodatkowe atrakcje gastronomiczne i niższe ceny biletów. Kina tradycyjne, najczęściej z jedną salą projekcyjną, nie wytrzymały konkurencji nowoczesnych kin.
Historia kin we Wrocławiu Film we Wrocławiu przed 1906 rokiem Historia kina we Wrocławiu sięga końca XIX wieku. Pierwszy pokaz przy zastosowaniu aparatury braci Lumière odbył się 7 września 1896 roku w sali Domu Koncertowego przy Gartenstrasse 39-41 (obecnie ul. Piłsudskiego). Zorganizowała go spółka Deutsche Automaten-Gesellschaft Stollwerck &Co. z Kolonii. Firma posiadała licencje do wyświetlania filmów na całym terytorium NiemiecMiędzynarodowa konferencja 111 lat kina we Wrocławiu – Wydarzenia w Stopklatka.pl.. W kolejnych latach we Wrocławiu pojawiały się różne kina wędrowne i salowe. Np. w 1905 roku w dużej sali Wrocławskiego Domu Koncertowego odbywały się seanse kinematograficzne, których pomysłodawcą był inżynier Kade z Drezna. Seanse wyświetlano również w salach teatrów variétés.
Od roku 1905 nastąpił w Niemczech szybki rozwój kin stacjonarnych. O ile w roku 1905 w całych Niemczech istniało ok. 40 kin, to w 1913 roku było ich już ponad 3 tysiące, a w samym Wrocławiu funkcjonowały 23 kina.
Kina stacjonarne Pierwsze kina stacjonarne powstawały w małych salach, o niewielkiej liczbie miejsc. Nazywano je kintoppami, ze względu na dopuszczalną konsumpcję piwaOd słów Kinematograph i Topp co oznaczało kufel piwa o pojemności 0,4 litra.. W pierwszych kinach nie istniał zakaz palenia tytoniu, serwowano różne trunki, a podczas seansów grała orkiestra lub występowali solowi artyści, jak np. włoski tenor Mario Coscia. Seanse kinowe składały się z krótkich filmów o różnej tematyceTaki stan utrzymywał się we wszystkich kinach mniej więcej do 1910 roku, gdy zaczęły powstawać filmy długometrażowe..
Pierwsze kino wrocławskie powstało w domu towarowym Victoria przy Nikolaistr. 65-68 (obecnie ul. św. Mikołaja). Kino nazywało się „Fata-Morgana”, zajmowało pow. ok. 90 m² i pełniło również rolę piwiarni. Pierwszym właścicielem kina była Sara Kayser. W 1909 roku kino zostało przebudowane i powiększone, dzięki czemu mogło pomieścić 139 widzów w 18 rzędach. W marcu 1913 roku kino zostało sprzedane Ernestowi Wendrinerowi, który przemianował je na Zentral-Kino, a po kilku miesiącach nowym właścicielem został Hermann Eichler, który zmienił nazwę kina na Nikolai-Lichtspiele.
Pod koniec 1907 roku we Wrocławiu istniało już 5 kin.
Kino Scala W grudniu 1909 roku w miejsce teatru variétés „Scala” otworzono pierwsze duże kino „Colosseum”. Znajdowało się ono przy Nikolaistr. 27 (obecnie ul. św. Mikołaja 27). Kino liczyło 600 miejsc. Pierwszym kierownikiem kina był Conrad Scholz. W 1911 roku kino zostało sprzedane i zmieniło nazwę na Eden-Theater. W 1913 roku trafiło w ręce firmy Lichtspiel-Theater AG oraz kolejno w ręce prywatnych właścicieli. W 1932 roku kino kupiła firma Kosmos-Theaterbetriebe i przemianowała je na Scala-theater. W 1936 roku kino ponownie zmieniło właściciela i trafiło w posiadanie największego koncernu filmowego w Niemczech Uniwersum-Film AG (UFA). Po przebudowie w drugiej połowie lat 20. mogło pomieścić ponad 1000 osób. Po II wojnie światowej kino nadal funkcjonowało pod niezmienioną nazwą. Po 1955 roku przemianowano je na kino Pokój. Funkcjonowało do 1982 roku. Zostało wyburzone w 1999 roku i było jednym z najdłużej działających kin we Wrocławiu.
Kino Palast-Theater We wrześniu 1910 roku zostało otwarte kino Palast-Theater. Znajdowało się ono przy Neue Schweidnitzer Str. 16 (obecnie ul. Świdnicka 44). Kino powstało w kamienicy kupca Moritza Branissa nad modną restauracją Palast-Restaurant. Pierwotnie kino mogło pomieścić ok. 430 osób w dużej sali (miało też mniejszą salę, gdzie okazyjnie organizowano projekcje), a po przebudowie wyższej kondygnacji w 1926 roku na część balkonową 650 widzów.Pierwszym właścicielem kina był Franz Thiemer. Kino było bardzo popularne wśród mieszkańców. Po trzech i pół roku istnienia szczyciło się milionowym widzem, co dawało w przeliczeniu ok. 800 widzów dziennie.
Pod koniec I wojny światowej kino zostało przejęte przez firmę Kammer-Lichtspiele GmbH, a od 1922 roku należało do firmy Schauburg AG, która zarządzała nim do II wojny światowej.
Po powojennej odbudowie kino funkcjonowało do roku 1968, kiedy to z powodu złego stanu technicznego budynek rozebrano, a w jego miejsce zbudowano nowe Kino Warszawa.
Franz Thiemer był również właścicielem kina Monopol-Theater znajdującym się przy ulicy Ohlauerstr. 61 (obecnie ul. Oławska)
Kino Kammer-Lichtspiele W październiku 1912 roku na Schweidnitzerstr 31, obecnie ul. Świdnicka 28, zostało otwarte kino Kammer-Lichtspiele. Kino powstało na posesji należącej do firmy Brauerei Pfeifferhof Carl Scholz. Kino składało się z sali projekcyjnej na 250 osób oraz balkonu na 130 osób. W rękach spółki kino znajdowało do 1928 roku, kiedy to zostało sprzedane firmie Schauburg AG für Theater und Lichtspiele. Swoją nazwę zatrzymało do roku 1943, kiedy to zostało przemianowane na Theater der Zeit, co wynikało z faktu, że pokazywano w nim przede wszystkim kroniki wojenne.Po wojnie budynek został zaadaptowany na Teatr KameralnyObecny Teatr kameralny dawniej kino Kamerlichtspiel.Wnętrze kina..
Kino Tauentzien-Theater W sierpniu 1913 roku zostało otwarte kino Tauentzien-Theater przy Tauentzienplatz 15 (obecnie pl. gen. T. Kościuszki). Jego właścicielem była spółka Tauentzien-Theater GmbH. Kino zostało zaprojektowane przez Alvina Wedemanna i powstało obok hotelu Residenz, gdzie postawiono budynek z dwupoziomową salą kinową liczącą na parterze 580 miejsc, a na balkonie ponad 300. W 1918 roku kino trafiło w ręce koncernu UFA i funkcjonowało do 1929 roku.
Kino Ufa-Theater W 1920 roku firma UFA otworzyła na Tauentzien-platz 11 kolejne swoje kino (naprzeciwko swojego Tauentzien-Theater) – Ufa-Theater. W ten sposób na jednym placu spółka posiadała dwa podobne, ekskluzywne kina. Również i to zostało zaprojektowane przez Alvina Wedemanna i liczyło ok. 900 miejsc. Kinami zarządzała spółka Silesia-Theater GmbH pod kontrolą UFA. W 1923 kino przeszło pod zarząd nowej spółki akcyjnej Silesia-Ufatheater AG. W 1928 roku kino przeszło w dzierżawę UFA, a w 1933 roku należało już do spółki Tauentzien-Theater GmbH i przyjęło nazwę zamkniętego w 1929 roku kina Tauentzien-TheaterZdjęcie fasady kinoteatru.. Pod tą nazwą istniało do 1945 roku.
W 1926 roku oba powyższe kina były najchętniej odwiedzanymi kinami we Wrocławiu.
Najczęściej odwiedzane kina wrocławskie w 1926 roku Kino Adres Miejsce % Widzowie % Przychody% Ufa-Theater Tauentzienplatz 11 916 8% 400 854 10% 520 742 13% Tauentzien-Theater Tauentzienplatz 15 916 8% 372 881 9% 481 049 12% Palaster-Theater Neue Schweidnitzerstr. 16 618 5% 305 573 7% 402 026 10%Razem (3 kina)2 45020%1 079 30826%1 403 81736%Razem (30 kin)12 047100%4 120 669100%3 932 278100%
Kino Deli W 1927 roku w styczniu zostało otwarte kino Deli (Deli Deutsches Lichtspiel-Theater). Znajdowało się na rogu Alte Friedrichstr. 16-18 (obecnie ul. Nasypowa) i Kaiser-Wilhelm- s. 2 (obecnie ul. Powstańców Śląskich). Zaprojektowane przez architekta miejskiego Hansa Poelziga i przez wielu uważane za najnowocześniejsze kino we WrocławiuJ. Ilkosz, Dawne kino „Deli”, Atlas architektury Wrocławia red L. Harasimowicz t. I Wrocław 1997, s. 203.. Na jego dachu umieszczony (od 1933 roku) największy w Niemczech 4,5 metrowy krzyż UFA (logo koncernu). Pierwotnymi właścicielami byli bracia Curt i Erwin Hirschbergowie. W 1930 roku oddali 50% udziałów firmie UFA, a w 1933 roku zostali zmuszeni do pozbycia się wszystkich udziałów tego, jak i innych kin wrocławskichHirschbergowie posiadali sieć 7 kin z 4700 miejscami, urządzali też projekcje we Wrocławskim Domu Koncertowym. Swoje mienie utracili w wyniku represji wobec ludności żydowskiej.. Kino miało dwupiętrowy balkon i 1100 miejsc. Zostało zniszczone w 1945 rokuSala kinowa.Zdjęcie sali kinowej – balkon.. W miejscu tym utworzono Multikino ArkadyZdjęcia kina Deli..
Kina przedwojenne w liczbach Na początku 1926 roku Wrocław miał 27 kin, pod koniec było ich 30 (do tego doliczyć należy kino Festspielhaus znajdujące się przy Lehmdamm 32, obecnie ul. Bolesława Prusa, które z powodu zwolnienia z obowiązku podatkowego nie było ujmowane w statystykach. Kino liczyło w 1926 roku 302 miejsca i należało do wspólnoty Fostspielgemeide E.V.). Łączna liczba miejsc w kinach wrocławskich w 1926 roku wynosiła 12 047. W 1931 roku działały już 32 kina z 18 016 miejscami. Popularność kin w tym samym okresie wzrosła z 4121 do 5604 widzów.W 1935 roku, według spisu na dzień 31 marca, we Wrocławiu zarejestrowanych było 36 kin z 17 957 miejscami – pod względem liczby kin Wrocław zajmował siódme miejsce w Niemczech. Wśród tych kin, jedenaście liczyło do 300 miejsc, 9 kin: 301–500 miejsc, 13 kin: 501 -1000 miejsc i tylko 3 kina mieściły ponad 1000 widzówDla porównania Berlin miał 39 kin z widownią na ponad 1000 miejsc, a Hamburg -11..W 1942 roku we Wrocławiu funkcjonowało 37 kin wyposażonych w 18 925 miejsc. Kino Tauentzien-Theater odwiedzali wrocławianie w liczbie średnio 64 204 miesięcznie w okresie od 1 czerwca 1944 do 21 stycznia 1945 roku (ostatni seans).
Kina w roku 1942 W 1942 w czasie II wojny światowej we Wrocławiu czynnych było 37 kin.
Kino Alhambra – kinoteatr znajdowało się przy ul. Ketzerberg 27 (obecnie pl. Dominikański, dawny Zaułek Koci). Kino Apollo-Lichtspiele – znajdowało się przy ul. Adalbertstr. 8 (obecnie ul. kard. Stefana Wyszyńskiego 8) Kino Askania-Lichtspiele – znajdowało się przy ulicy Tauentzienstr. 92 (obecnie ul. gen. Tadeusza Kościuszki 92) Kino Astoria-Palast – znajdowało się przy ul. Fürstenstr. 32 (obecnie ul. Grunwaldzka 32) Kino Atlantik – znajdowało się Gräbschener Str. 74 (obecnie ul. Grabiszyńska 74) Kino Atrium-Lichtspiele – znajdowało się przy ulicy Ohlauer Stadtgraben 21 (obecnie ul. Podwale 83) Kino Beh-Lichtspiele – znajdowało się przy ulicy Heinrichstr. 21-23 (obecnie ul. Henryka Brodatego 17) Kino Capitol – znajdowało się przy ulicy Gartenstr. 67 (obecnie Piłsudskiego 67 Teatr Muzyczny Capitol). Zostało otwarte w lutym 1929 roku. Było największym kinem w przedwojennym Wrocławiu. (obecnie Teatr Muzyczny Capitol). Zostało zaprojektowane w przez Friedricha LippaJ.Ilkosz Dawne kino „Capitol”, Atlas architektury Wrocławia red L. Harasimowicz t.I Wrocław 1997, s. 203. Kino Ceh-Lichtspiele – znajdowało się przy ulicy Hummerei 3-5 (obecnie róg ul. Kazimierza Wielkiego i ul. Świdnicka 10) Kino Europa-Lichtspiele – kinoteatr znajdował się przy ulicy Friedrich Wilhelm Str. 67 (obecnie róg ul. Legnickiej i ul. Młodych Techników 2) Kino Festspielhaus – znajdowało się przy ulicy Lehmdamm 32 (obecnie ul. Bolesława Prusa 32), późniejsze kino Lalka. Kino zostało założone w 1926 roku w miejscu wcześniejszego Domu Spotkań św. Jadwigi powstałego w 1923 roku. Kino Filmburg – znajdowało się przy ulicy Sandstr 1 (obecnie ul. Piaskowa 1) Kino Gloria-Palast – znajdowało się przy ulicy Schweidnitzer Str 37 (obecnie ulica Świdnicka). Kino Hundsfelder-Lichtspiele – znajdowało się przy ulicy Ölserstr. 28 (obecnie ul. Bolesława Krzywoustego) Kino Kammer-Lichtspiele – Schweidnitzerstr 31 (obecnie Świdnicka 31) Kino Kristall-Palast – znajdowało się przy ulicy Klosterstr. 47 (obecnie ul. gen. Romualda Traugutta 47) Kino Lichtburg-Theater – znajdowało się przy ulicy Gräbschener Str. 94a (obecnie ul. Grabiszyńska 94); Kino Matthias-Lichtspiele – znajdowało się przy ulicy Matthias Str. 37 (obecnie ul. Bolesława Drobnera str. południowa) Kino Metropol-Film-Theater – znajdowało się przy ulicy Frankfurter Str. 117-119 (obecnie ul. Legnicka strona południowa pomiędzy Niedźwiedzią i Białowieską).