Karol I Ludwik, (ur. 22 grudnia 1617 w Heidelbergu, zm. 28 sierpnia 1680 w Edingen-Neckarhausen) – hrabia-palatyn reński i elektor Rzeszy w latach 1648–1680, z dynastii Wittelsbachów.
Drugi syn Fryderyka V „Zimowego króla“ i Elżbiety Stuart, księżniczki szkockiej. Jego dziadkami byli elektor Palatynatu Reńskiego Fryderyk IV Wittelsbach i Luiza Julianna Orańska oraz król Anglii Jakub I Stuart i Anna Oldenburg.
Po śmierci swojego starszego brata w 1629 roku oraz swojego ojca w 1632 roku odziedziczyć powinien tytuł elektora Palatynatu Reńskiego oraz ziemie do niego należące. Jednak wskutek polityki swojego ojca tytuł elektorski przeszedł w ręce księcia Bawarii, zaś ziemie zajęły wojska cesarza Ferdynanda II. Karol Ludwik wraz z braćmi przebywał na dworze swojego wuja w Anglii. Próbował tam zdobyć poparcie dla pomysłu przejęcia władzy w Palatynacie, jednak w obliczu wybuchu wojny domowej zaniechał swoje plany i wyjechał do swojej matki do Hagi. Wrócił do Anglii w 1644 na zaproszenie Parlamentu i zamieszkał w Pałacu Whitehall. Jego zachowanie zostało odczytane jako poparcie dla Parlamentarzystów, tym bardziej że jego bracia Rupert i Maurycy walczyli po stronie rojalistów. Karol Ludwik powrócił do Anglii w 1648 roku, kiedy w wyniku pokoju westfalskiego odzyskał tytuł i ziemie. Przebywał tam wystarczająco długo, aby zobaczyć egzekucję Karola I.
Powrócił do zniszczonego Palatynatu jesienią 1649 roku. Przez trzydzieści lat panowania odbudowywał swoje terytorium. W polityce zagranicznej zwrócił się w stronę Francji, wydał swoją córkę Elżbietę za brata króla Francji Ludwika XIV – Filipa I księcia Orleanu.
22 lutego 1650 w Kassel ożenił się z Charlottą Hessen-Kassel, córką landgrafa Hesji-Kassel Wilhelma V i Amalii Elżbiety Hanau-Münzenberg. Para miała troje dzieci:
Karola (1651–1685) – elektora Palatynatu Reńskiego Elżbietę (1652–1722) – żonę Filipa I, księcia Orleanu Fryderyka (1653)
Rozwiódł się z Charlottą i 6 stycznia 1658 ożenił się z Marią Ludwiką Degenfeld (1634–1677), córką właściciela ziemskiego i dowódcy wojskowego Christopha Martina (1599–1653) oraz jego żony Anny Marii Adelmann (1610–1651). Małżeństwo uznano za morganatyczne. Para miała liczne potomstwo: Karol Ludwik (1658–1688) Karolina (1659–1696) Ludwika (1661–1733) Ludwik (1662) Amelia Elżbieta (1663–1709) Jerzy Ludwik (1664–1665) Fryderyka (1665–1674) Fryderyk Wilhelm (1666–1667) Karol Edward (1668–1690) Zofia (1669) Karol Maurycy (1671–1702) Karol August (1672–1691) Karol Kazimierz (1675–1691)
Przodkowie Prapradziadkowieelektor reński Fryderyk III
(1515–1576)
∞1537
Maria Hohenzollernówna
(1519–1567)landgraf Hesji Filip Wielkoduszny
(1504–1567)
∞1748
Krystyna saska
(1505–1549)hr. Nassau Wilhelm
(1487–1559)
∞ 1531
Julianna van Stolberg
(1506–1580)Ludwik, ks. Montpensier (1513–1582)
∞ 1538
Jakobina de Longwy
(1520–1561)Mateusz Stuart, hrabia Lennox (1516–1571)
∞1544
Małgorzata Douglas
(1515–1578)kr. Szkotów Jakub V
(1512–1542)
∞1538
Maria de Guise
(1515–1560)kr. Danii i Norwegii Chrystian III
(1503–1559)
∞1525
Dorota saska
(1511–1571)ks. Meklemburgii-Güstrow Ulryk III
(1527–1603)
∞1556
Elżbieta duńska
(1524–1586)Pradziadkowieelektor reński Ludwik VI
(1539–1583)
∞1560
Elżbieta heska
(1539–1582)Stadhouder Niderlandów Wilhelm I Milczący
(1533–1584)
∞1575
Karolina Burbon
(1546–1582)Henryk Stuart, ks. Albany (1545–1567)
∞1565
kr. Szkotów
Maria I
(1542–1587)kr. Danii i Norwegii Fryderyk II
(1534–1588)
∞1572
Zofia meklemburska
(1557–1631)Dziadkowieelektor reński Fryderyk IV Sprawiedliwy
(1574–1610)
∞1593
Ludwika Julianna orańska
(1576–1644)kr. Anglii, Szkocji i Irlandii Jakub I
(1566–1625)
∞1589
Anna duńska
(1574–1519)Rodziceelektor reński, kr. Czech Fryderyk V Zimowy
(1596–1632)
∞1613
Elżbieta Stuart
(1596–1662)Karol I Ludwik (1617–1680), elektor reński
Kategoria:Wittelsbachowie Kategoria:Władcy Palatynatu Kategoria:Królewicze Kategoria:Ludzie urodzeni w Heidelbergu Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Urodzeni w 1617 Kategoria:Zmarli w 1680