mały|Opat Mikołaj Antoni Łukomski, olek na płótnie, Józef Rajecki, 1747 r. mały|Nagrobek opata Mikołaja A. Łukomskiego w Lądzie, warsztat śląski po 1755 r., fot. J. Nowiński mały|Herb Szeliga opata M.A.Łukomskiego i panegiryk na jego cześć, 1747 Mikołaj Antoni Łukomski herbu Szeliga (ur. w 1672 roku – zm. 8 maja 1750 roku w LądzieKrzysztof R. Prokop, Wiadomości do biografii biskupów oraz opatów i ksień z ziem Rzeczypospolitej Obojga Narodów z osiemnastowiecznej prasy warszawskiej doby saskiej i stanisławowskiej (1729-1795), w: Archiwa, Biblioteki I Muzea Kościelne, t. 86, 2006, s. 310.) – opat lądzki, sekretarz królewski, mecenas sztuki i filozof.
Życiorys Syn Adama Łukomskiego i Heleny Mańkowskiej. Opat klasztoru w Lądzie w latach 1697-1750. Za jego rządów opactwo cysterskie w Lądzie przeżywało rozkwit, a opat Łukomski został nazwany jego drugim fundatorem – głównie z jego finansów podjęto budowę zachodniej części kościoła, w 1720 zwieńczono wieże kościelne hełmami https://www.academia.edu/37930277/_METAFIZYCZNE_PIORUNOCHRONY_DEPOZYTY_Z%C5%81O%C5%BBONE_W_KULACH_HE%C5%81M%C3%93W_WIE%C5%BB_KO%C5%9ACIO%C5%81A_OPACTWA_W_L%C4%84DZIE_NAD_WART%C4%84_W_1720_ROKUJ. Nowiński, „Metafizyczne piorunochrony” - depozyty złożone w kulach hełmów wież kościoła opactwa w Lądzie nad Wartą w 1720 roku, „Seminare” 2012., wyposażono kościół oraz przebudowano i wyposażono klasztorJ. Nowiński, Nagrobek opata-mecenasa Mikołaja Antoniego Łukomskiego w pocysterskim kościele w Lądzie nad Wartą, „Biuletyn Historii Sztuki”, 2008, nr 3-4, s. 385-406.. W latach 30. XVIII w. opat Łukomski wzniósł według projektu Pompea Ferrariego nowy pałac opacki (rozebrany na przełomie XIX i XX w.). Odbudował i naprawił też niektóre kościoły w dobrach klasztornych m.in. w Kłodawie i Godziszewie na Pomorzu, Koszutach, Zagórowie, z jego inicjatywy wybudowano osobny dom dla nowicjatu.
W latach 1718, 1730 i 1740 został wybrany na komisarza generalnego polskiej prowincji cysterskiej; w 1718 r. erygował Kolegium Cysterskie w Mogile (dom studiów cysterskiej prowincji), którego był wykładowcą. Za jego kadencji w 1745 r. opactwo świętowało 600-lecie swojego istnieniaK. Jarmundowicz, Fundacya kościoła i klasztoru lendzkiego Świętego Zakonu Cystercyeńskiego sześcią wiekami trwałości swojej stwierdzona [...], Poznań 1747.. W 1747 r. z racji jubileuszu 75. roku życia i 50-lecia rządów opackich powstał portret M. A. Łukomskiego https://www.academia.edu/37782264/Portret_opata_Miko%C5%82aja_Antoniego_%C5%81ukomskiego_p%C4%99dzla_J%C3%B3zefa_Rajeckiego_i_rama_jemu_dedykowana_in_Architektura_znacze%C5%84._Studia_ofiarowane_prof._Zbigniewowi_Bani_w_65._rocznic%C4%99_urodzin_i_40-leci pędzla Józefa Rajeckiego.
W 1733 r. na swojego koadiutora i następcę Łukomski mianował Konstantego IłowieckiegoJ. Nowiński, „Żelaza lane” z XVIII i XIX w. w dawnym opactwie cysterskim w Lądzie nad Wartą, w: Dawne i nowsze odlewnictwo w Polsce – wyroby żeliwne i inne, red. K. Kluczwajd, Toruń 2011, s. 19-30., który wzniósł swojemu poprzednikowi nagrobek w transepcie kościoła w LądzieJ. Nowiński, Nagrobek opata-mecenasa Mikołaja Antoniego Łukomskiego w pocysterskim kościele w Lądzie nad Wartą, „Biuletyn Historii Sztuki”, 2008, nr 3-4..
Przypisy
Kategoria:Filozofowie I Rzeczypospolitej Kategoria:Opaci lądzcy Kategoria:Polska szlachta Kategoria:Urodzeni w 1672 Kategoria:Zmarli w 1750