Główny Ruski Komitet Wyborczy – ukraiński komitet polityczny, utworzony w 1891 we Lwowie przed wyborami parlamentarnymi przez narodowców ukraińskich.
O jego utworzeniu postanowiono jeszcze w grudniu 1890. Zaraz po rozwiązaniu Rady Państwa i patencie cesarskim z 23 stycznia 1891 o ustaleniu terminu wyborów na marzec, Wydział (zarząd) Narodnej Rady po zebraniu 26 stycznia przystąpił do tworzenia struktur organizacyjnych.
W zebraniu Wydziału uczestniczyli: Julian Romanczuk, Demian Sawczak (przedstawiciele posłów), Ołeksandr Barwinski, Kost Łewycki, Demian Hładyłowycz, Omelian Ohonowski (delegaci Narodnej Rady), Łew Turkewycz i Iwan Czapelski (przedstawiciele metropolity lwowskiego), Mychajło Karaczewski (przedstawiciel biskupa stanisławowskiego) i Ołeksa Toronski (przedstawiciel biskupa przemyskiego).
Komitet odbył pierwsze posiedzenie 27 stycznia 1891. W posiedzeniu, oprócz wymienionych wcześniej przedstawicieli Wydziału, wzięli udział: Antin Dolnycki, Wasyl Ilnycki, Anatol Wachnianin, ks. Ołeksandr Stefanowycz, Teofil Hruszkewycz i Iwan Bełej.
Komitet ten, w przeciwieństwie do Komitetu Wyborczego z 1889, złożony był tylko z ukraińskich działaczy narodowych. Moskalofile utworzyli osobny komitet wyborczy.
Komitetowi udało się wprowadzić do parlamentu 7 posłów.
Literatura Dariusz Maciak, Próba porozumienia polsko-ukraińskiego w Galicji w latach 1888-1895, Warszawa 2006, .
Kategoria:Historia Lwowa (zabór austriacki) Kategoria:Polityka Galicji