Ozeasz, Hoszea (, zdrobnienie od Jehoszua, „Jahwe jest zbawieniem"; asyr. Ausi) − dziewiętnasty i ostatni król Izraela (państwa północnego), syn Eli, opisywany w 2 Księdze Królewskiej. Panował w latach 732–722 p.n.e.Chronologia królów Judy i Izraela Edwina Thielego.
Według Biblii Ozeasz objął rządy w Izraelu w wyniku przewrotu pałacowego przeciwko Pekachowi. Król Asyrii, Tiglat-Pileser III, przypisuje sobie ustanowienie go królem. Giuseppe Ricciotti uważa, że stał się on królem za sprawą stronnictwa proasyryjskiego i za zgodą władcy Asyrii. Ozeasz panował w państwie okrojonym do samej tylko Samarii – reszta kraju została przyłączona do Asyrii w wyniku wojny syro-efraimskiej. Początkowo był wierny Asyrii i płacił jej regularnie trybut w wysokości 10 talentów złota i 100 talentów srebra. Później jednak zaprzestał płacenia daniny i sprzymierzył się z EgiptemWedług Biblii z faraonem So. Nie jest znany władca o takim imieniu. Być może jest to skrót od imienia faraona Osorkona IV. Według części badaczy jest to zniekształcona nazwa Sais i chodzi o wezyra lub księcia rezydującego w tym mieście, być może Tefnachta. Por. . Wtedy Salmanasar V wyruszył przeciwko Ozeaszowi, zdobył Samarię i całkowicie przyłączył Izrael do Asyrii. Sam król został wzięty do niewoli i prawdopodobnie stracony.
Zobacz też Jezus (imię) Jozue (imię) Ozeasz (imię)
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Królowie starożytnego Izraela Kategoria:Uzurpatorzy Kategoria:Urodzeni w VIII wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w VIII wieku p.n.e.