Pełnomocnik () – strukturalny wzorzec projektowy, którego celem jest utworzenie obiektu zastępującego inny obiekt. Stosowany jest w celu kontrolowanego tworzenia na żądanie kosztownych obiektów oraz kontroli dostępu do nich.
Rodzaje i zastosowanie Istnieją cztery rodzaje tego wzorca, które jednocześnie definiują sytuacje, w których może zostać użyty: wirtualny – przechowuje obiekty, których utworzenie jest kosztowne; tworzy je na żądanie ochraniający – kontroluje dostęp do obiektu, sprawdzając, czy obiekt wywołujący ma odpowiednie prawa do obiektu wywoływanego zdalny – czasami nazywany ambasadorem; reprezentuje obiekty znajdujące się w innej przestrzeni adresowej sprytne odwołanie – czasami nazywany sprytnym wskaźnikiem; pozwala na wykonanie dodatkowych akcji podczas dostępu do obiektu, takich jak: zliczanie referencji do obiektu czy ładowanie obiektu do pamięci
Zobacz też
adapter dekorator
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Szczegółowy opis wzorca wraz z przykładami
Kategoria:Wzorce projektowe