Zaganiacz oliwny, zaganiacz oliwkowy (Hippolais olivetorum) – gatunek małego, wędrownego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae), wcześniej włączanej do pokrzewkowatych (Sylviidae). Występuje w południowo-wschodniej Europie, Turcji i niektórych krajach Lewantu; zimuje we wschodniej i południowej Afryce. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Zasięg występowania Gniazduje w południowo-wschodniej Europie (od Chorwacji po Grecję oraz w południowo-wschodnim krańcu Rumunii i we wschodniej Bułgarii), zachodniej i południowej Turcji, zachodniej Syrii i północnym Izraelu. Zimuje we wschodniej i południowej Afryce. Nie pojawia się w Polsce.
Systematyka Gatunek ten opisał w 1837 roku angielski przyrodnik Hugh Edwin Strickland, nadając mu nazwę Salicaria olivetorum. Jako miejsce typowe wskazał „Zante” (tj. Zakintos), czyli jedną z Wysp Jońskich. Do opisu dołączona była kolorowa ilustracja. Obecnie gatunek umieszczany jest w rodzaju Hippolais. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Długość ciała 16–18 cm; masa ciała 14–23 g. Obie płcie są do siebie podobne.
Ekologia i zachowanie Biotop Zaganiacz oliwny zamieszkuje gaje oliwne, sady migdałowca i pistacji, otwarte lasy dębowe, makię na zboczach gór, otwarte zadrzewienia przypominające sawannę, rzadko rozmieszczone drzewa rosnące na łąkach i podobne typy roślinności.
Pożywienie Żywi się głównie owadami i innymi bezkręgowcami; latem zjada też nieco owoców, w tym jagodowych.
thumb|Jaja z kolekcji muzealnej Rozród Sezon lęgowy trwa od maja do czerwca. Gniazdo to głęboka czarka zbudowana z traw, łodyg i gałązek, często pokryta pajęczynami; w środku wyścielone jest włóknami, puchem roślinnym, sierścią i podobnym miękkim materiałem. Jest umieszczone w rozwidleniu gałęzi drzewa, często na wysokości 0,5–3 m. W zniesieniu 3–4 jaja. Ich inkubacja trwa prawdopodobnie 13 dni.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje zaganiacza oliwnego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji, wstępnie obliczona na podstawie szacunków organizacji BirdLife International dla Europy i całej Turcji z 2021 roku, zawiera się w przedziale 23,9–53 tysięcy dorosłych osobników. Trend liczebności populacji uznawany jest za lekko spadkowy.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Trzciniaki Kategoria:Ptaki Europy Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1837 roku