Koncert fortepianowy G-dur op. 44 Piotra Czajkowskiego – utwór napisany w latach 1879–1880. Dedykowany Nikołajowi Rubinsteinowi.
Historia Czajkowski po wcześniejszym I koncercie fortepianowym pragnął napisać utwór, który spodobałby się jego przyjacielowi – pianiście i kompozytorowi Nikołajowi Rubinsteinowi. Pracę rozpoczął w październiku 1879 w czasie pobytu ze swoją siostrą w Kamiance.
Podobnie jak w przypadku I koncertu fortepianowego, Rubinstein nigdy go nie wykonał, mimo że – tak jak w poprzednim przypadku – miał być jego prawykonawcą. Tym razem przeszkodziła w tym śmierć Rubinsteina .
Prapremiera kompozycji odbyła się 12 listopada 1881 w Nowym Jorku. Partię solową wykonała pianistka . Towarzyszyła jej Filharmonia Nowojorska, a dyrygentem był Theodore Thomas.
Pierwsze wykonanie utworu w Rosji miało miejsce w Moskwie w maju 1882 pod dyrekcją Antona Rubinsteina (starszego brata Nikołaja). Partię solową wykonał uczeń Czajkowskiego, Siergiej Taniejew.
Instrumentacja Utwór przeznaczony jest do wykonywania przez orkiestrę symfoniczną oraz fortepian wykonujący partię solową. Skład orkiestry (według kolejności zapisywania w partyturze): 2 flety poprzeczne 2 oboje 2 klarnety 2 klarnety A 2 fagoty 4 waltornie F (rogi) 2 trąbki D kotły skrzypce solo wiolonczela solo kwintet smyczkowy 2 skrzypiec I skrzypce II skrzypce altówki wiolonczele kontrabasy
Forma thumb|420px|Fragment partii solowej skrzypiec z części II Kompozycja ma budowę tradycyjnego koncertu na orkiestrę i instrument solowy tj. składa się z 3 części: Cz. I Allegro Brillante e molto vivace (napisana w formie allegra sonatowego) Cz. II Andante non troppo (ze słynnym solem fortepianu i wiolonczeli) Cz. III Allegro con fuoco
Zobacz też I koncert fortepianowy Czajkowskiego III koncert fortepianowy Czajkowskiego
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Koncerty fortepianowe Czajkowskiego