Autofagia (z gr. αυτός (autós) – sam i gr. φαγειν (fagein) – jeść, zjadać; tłumaczone jako samozjadanie, ang. self-eating), inaczej autofagocytoza – biologiczny proces kataboliczny polegający na kontrolowanym rozkładzie przez komórkę cząsteczek chemicznych, fragmentów komórki i organelli komórkowychDereń-Wagemann I., Kiełbiński M., Kuliczkowski K.,Autofagia – proces o dwóch obliczach, Acta Hematologica Polonica, 44 (2013), s. 383-391.
Autofagia jest procesem wysoce konserwatywnym i występuje u wszystkich eukariontów, od drożdży do organizmów ssaków i człowieka. Zachodzi zarówno w komórkach zdrowych, jak i w wielu sytuacjach patologicznych i chorobowych. W warunkach fizjologicznych autofagia jest wykorzystywana między innymi do degradacji uszkodzonych lub niepotrzebnych wewnątrzkomórkowych białek czy organelli komórkowych. Ulega także indukcji w komórkach w odpowiedzi na wiele szkodliwych czynników, np.: infekcje bakteryjne lub wirusowe stres oksydacyjny niedobór substancji odżywczych
Badania nad autofagią mogą prowadzić do postępu w terapii chorób neurogeneratywnych, nowotworów i procesów zapalnych.
Podział autofagii: mikroautofagia makroautofagia autofagia zależna od białek opiekuńczych
Zobacz też
apoptoza martwica autokanibalizm
Przypisy
Kategoria:Biologia komórki