Otto Max Johannes Jaekel (ur. 21 lutego 1863 w Nowej Soli (Neusalz), zm. 6 marca 1929 w Pekinie) – niemiecki geolog i paleontolog.
Życiorys W latach 1883 – 1885 studiował geologię we Wrocławiu (Breslau) pod kierunkiem Ferdinanda Roemera w 1886 uzyskał doktorat na Uniwersytecie w Monachium jako uczeń Karla von ZittelaOtto Jaekel na stronie Deutsche Biographie (j. niem.) Od 1887 do 1889 był asystentem Ericha Wilhelma Beneckego w Instytucie Geologiczno-Paleontologicznym Reichsuniversität Straßburg, a od 1894 profesorem w Berlinie, jak również kustoszem w Muzeum Geologiczno-Paleontologicznym. W 1903 Jaekel przeniósł się na Uniwersytet Wiedeński. Od 1906 do 1928 był profesorem Uniwersytetu w Greifswaldzie, gdzie założył Niemieckie Towarzystwo Paleontologiczne w 1912. W 1914 opisał drugi gatunek plateozaura – Plateosaurus longiceps. W 1922 wstąpił do Corps Guestfalia Greifswald. Po przejściu na emeryturę na Uniwersytecie w Greifswaldzie Jaekel przyjął stanowisko na Uniwersytecie im. Sun Jat-sena w Kantonie. Po nagłej chorobie zmarł w niemieckim szpitalu w Pekinie w 1929 roku.
Specjalizował się w paleontologii kręgowców, jednak 27 jego prac dotyczyło szkarłupni.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Królewskiego Uniwersytetu Wrocławskiego Kategoria:Niemieccy geolodzy Kategoria:Niemieccy paleontolodzy Kategoria:Ludzie nauki związani z Wrocławiem przed 1945 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Greifswaldzie Kategoria:Urodzeni w 1863 Kategoria:Ludzie urodzeni w Nowej Soli Kategoria:Zmarli w 1929