Tadeusz Laskowski (ur. 18 października 1901 w Rudnikach, zm. 20 sierpnia 1989 w Katowicach) – polski inżynier, specjalista w dziedzinie przeróbki mechanicznej węgla, wykładowca Akademii Górniczo-Hutniczej, wykładowca i rektor Politechniki Śląskiej.
Życiorys Syn Stanisława „w 10 rocznicę Polski Ludowej za zasługi w pracy naukowej i dydaktycznej”.. Urodził się w Rudnikach, w województwie stanisławowskim. W 1923 ukończył gimnazjum w Kołomyi. Podjął następnie studia w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. W 1931 ukończył studia uzyskując dyplom inżyniera górnika. Po ukończeniu studiów na krótko podjął pracę jako asystent w Katedrze Mineralogii i Petrografii AGH. W 1933 rozpoczął pracę w przemyśle górniczym, na początku w Rybnickim Gwarectwie Węglowym. Na początku II wojny światowej więziony jako jeniec, m.in. w Rybniku, Buchenwaldzie i Mauthausen. Od końca 1940 do końca wojny pracował w rolnictwie.
W 1945 wrócił do pracy w górnictwie organizując Instytut Naukowo-Badawczy Przemysłu Węglowego, przekształcony z czasem w Główny Instytut Górnictwa. W latach 1945–1948 pełnił funkcję dyrektora Instytutu. Od 1946 do 1950 prowadził wykłady w Akademii Górniczo-Hutniczej. Od roku 1950 pracował w Politechnice Śląskiej. Profesor nadzwyczajny - 1954, profesor zwyczajny - 1960. W latach 1950–1958 był dziekanem Wydziału Górniczego, a w latach 1959–1965 rektorem. W latach 1945–1976 był członkiem rady nadzorczej GIG.
Autor ponad 60 prac zamieszczonych w wydawnictwach krajowych i zagranicznych.
Zmarł w Katowicach.
Ordery i odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (28 września 1954) Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/198 - na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka honorowa „Zasłużony dla górnictwa PRL” Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Górnik PRL” Odznaka „Zasłużonemu dla Politechniki Śląskiej” (1974) Odznaka 25-lecia Politechniki Śląskiej wraz z Dyplomem Uznania (1970) Złoty Order Zasługi Pracy (Węgry) Źródło:Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 1027–1028..
Nagrody Nagroda Państwowa I stopnia (zespołowa) za opracowanie metody otrzymywania węgli specjalnie czystych jako surowca do produkcji elektrod i za opracowanie produkcji pirytów z węgli (1952) Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego indywidualna stopnia I w dziedzinie dydaktyki (1969) Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki indywidualna stopnia I za szczególne osiągnięcia w dziedzinie dydaktyczno-wychowawczej, organizacji procesu dydaktycznego lub prac związanych z kształceniem młodej kadry (1972)
Przypisy
Bibliografia Kto jest kim w Polsce 1989, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1989, s. 698.
Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Śląskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 40-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla górnictwa PRL” Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Rektorzy Politechniki Śląskiej Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1989