Erynus alpejski (Erinus alpinus L.) – gatunek rośliny należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae). Występuje w Alpach oraz w północnej Afryce. Naturalizuje się też gdzieniegdzie poza rejonem rodzimego występowania.
Morfologia thumb|left|180px Pokrój Roślina poduszkowa tworząca zwarte poduszki o wysokości zaledwie do 4 cm. Łodyga Wzniesiona, owłosiona, na ogół nierozgałęziona, o wysokości do 15 cm. Liście Krótkoogonkowe, łopatkowate, grubo ząbkowane. Tworzą przyziemne rozetki. Liści łodygowe podługowate, wyrastające skrętolegle. Wszystkie są z rzadka owłosione. Kwiaty Przeważnie różowe, o średnicy do 8 mm zebrane w kilkukwiatowe grono w górnej części łodygi. Kwiaty promieniste, o 5 wyciętych sercowato na szczycie płatkach, kielich 5-działkowy, zrośnięty tylko u nasady.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit. Kwitnie bardzo obficie w maju–czerwcu. Wytwarza bardzo dużo nasion i na ogół w ogródku samorzutnie się rozsiewa. W swoim naturalnym środowisku rośnie w szczelinach skalnych, piargach i na murawach, na ogół na podłożu wapiennym. Rośnie w miejscach suchych, głębokimi korzeniami wnikając w szczeliny i gruz skalny.
Uprawa Nadaje się do ogródków skalnych i na murki, może też być uprawiana w pojemnikach. Najlepiej sadzić ją pomiędzy kamieniami. Wymaga stanowiska słonecznego lub nieco zacienionego, gleby o odczynie zasadowym i dobrze przepuszczalnej. Nie jest w pełni odporny na przemarzanie i starsze rozetki mogą wymarzać. Strefy mrozoodporności 6-9. Najłatwiej rozmnażać ją przez nasiona, rozsadzanie źle znosi. Jeśli jednak w pobliżu rosną różne odmiany tego gatunku, to nasiona nie zachowują cech osobnika macierzystego.
Odmiany (wybór) 'Albus' – o śnieżnobiałych kwiatach 'Dr. Hähnle – o karminowoczerwonych kwiatach
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Babkowate (rośliny) Kategoria:Ozdobne byliny ogrodowe Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza