Wiktor Jan Czarnecki herbu Prus III (ur. 15 października 1850 w Rakoniewicach – zm. 15 października 1916 w Gogolewie) – hrabia, 3. z kolei ordynat na Gogolewie, prawnik, historyk. thumb|Herb hrabiowski Czarneckich, wersja czteropolowa
Zarys biografii Był synem Zygmunta, (1823 – 1908) ziemianina wielkopolskiego, znanego kolekcjonera, i Marii z Giżyckich h. Gozdawa (1827 – 1914). Pierwsze nauki pobierał w rodzinnym Gogolewie, maturę zdał w Gimnazjum Francuskim w Berlinie. Początkowo zamierzał się poświęcić karierze w sądownictwie i podjął studia prawnicze w Bonn, Heidelbergu i Wrocławiu, gdzie uzyskał doktorat i odbył praktykę referendarza, wkrótce jednak zmienił zainteresowania i zwrócił się w kierunku chemii, którą zaczął studiować w Lipsku, po czym zajął się rolnictwem, uczęszczając do Akademii Rolniczej w Halle.
W roku 1876 ojciec przekazał mu część majątków rodzinnych z Gogolewem na czele, przenosząc się z czasem do nabytej wkrótce potem Dobrzycy koło Pleszewa i budując nowy pałac w Rusku k.Jarocina, gdzie zgromadził swe zbiory. Wiktor Czarnecki zasłynął wkrótce jako wzorowy gospodarz: wprowadził wiele innowacji, jak stosowanie nawozów sztucznych i drenaż pól. Był także hojnym ofiarodawcą na cele społeczne - dzięki jego donacji w wysokości 50.000 marek odbudowano strawiony pożarem kościół katolicki w Nieparcie, jednym z majątków należących do ordynacji Gogolewo.
Czarnecki pracował także naukowo w dziedzinie prehistorii i opublikował parę prac w językach niemieckim, angielskim i polskim (m.in. O społeczeństwie Wanów i ich bogini Wandzie, The Mother of the Gods).
W 1876 poślubił Eufrozynę z hr. Sobańskich h. Junosza (1852 – 1918) i miał z nią trzech synów, Stanisława, Marcelego i Edwarda oraz córkę Marię, która wyszła za hr. Romana Bnińskiego h. Łodzia. Stanisław (1877 – 1942) stał się w związku z wywłaszczeniami III Rzeszy w 1939 i PRL w 1945 ostatnim ordynatem de facto na Gogolewie. Ostatnim ze starszej linii potomków Wiktora Czarneckiego był syn Stanisława Roman (1920 – 2002), który nie miał synów. Potomkowie jego stryja Marcelego żyją od 1947 w Szwecji (wnuk Wiktora Juliusz, jego synowie i wnuki), stryj Edward (zm. 1940) był bezdzietny.
Zobacz też Czarneccy h. Prus III
Bibliografia Simon Konarski, Armorial de la noblesse polonaise titrée, Paris 1957 Polski Słownik Biograficzny, t. IV, Kraków 1938 Teodor Żychliński, Złota Księga Szlachty Polskiej, t. XXX, Poznań 1879-1903
Linki zewnętrzne Publikacje Wiktora Czarneckiego w bibliotece Polona
Wiktor Kategoria:Ludzie urodzeni w Rakoniewicach Kategoria:Ludzie związani z Gogolewem (powiat gostyński) Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy hrabiowie Królestwa Prus Kategoria:Polscy prawnicy Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Zmarli w 1916