Nora Szczepańska, właśc. Eleonora Szczepańska, z d. Odlanicka-Poczobut (ur. 23 maja 1914 w Witebsku w ówczesnej Rosji, zm. 30 listopada 2004) – polska poetka, prozaik, autorka utworów dla młodzieży o tematyce indiańskiej.
Życiorys Ukończyła socjologię na Uniwersytecie Poznańskim oraz Wydział Grafiki w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Okres międzywojenny spędziła na terenie Wielkopolski. Debiutowała jako poetka na łamach dziennika „Głos” w 1935 roku. Była członkiem grupy Klub Poetów „Prom”. Swój pierwszy tomik poezji z 1938 roku, zatytułowany Uwiedzione źródła, wydała pod nazwiskiem Odlanicka. W latach 1940–1945 przebywała na robotach przymusowych w III Rzeszy, najpierw we Wrocławiu, a od 1941 roku w Wiedniu. Po wojnie mieszkała w Łodzi. W 1977 roku otrzymała nagrodę Prezesa Rady Ministrów.
Jej mężem był od 1937 socjolog Jan Szczepański.
Została pochowana na cmentarzu ewangelickim w Ustroniu (sektor 4, rząd 9, grób nr 13).
Twórczość (wybrane pozycje) 1957 Karibu i inne opowiadania 1958 Sprzysiężenie Czarnej Wydry 1958 Zemsta Karibu 1961 Dziki Anda 1963 Ucho wodza 1971 Odwaga 1975 Skaza (poezje)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi Kategoria:Absolwenci Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Poznańskiego Kategoria:Deportowani na roboty przymusowe przez nazistowskie Niemcy w Polsce 1939–1945 Kategoria:Ludzie urodzeni w Witebsku Kategoria:Pisarze związani z Łodzią Kategoria:Pochowani w Ustroniu Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Polscy prozaicy Kategoria:Polscy twórcy literatury dziecięcej i młodzieżowej Kategoria:Urodzeni w 1914 Kategoria:Zmarli w 2004