Wojciech Daniel Cejrowski (ur. 27 czerwca 1964 w Elblągu) – polski dziennikarz, prezenter telewizyjny, fotograf, podróżnik, stand-uper, autor książek i publikacji prasowych, kierownik artystyczny biblioteki Poznaj Świat, członek The Explorers Club.
Życiorys Młodość i edukacja Rodzina Wojciecha Cejrowskiego pochodzi z Kociewia i według jego relacji on sam również wychowywał się na Kociewiu. Według biografii autorstwa Grzegorza Brzozowicza oraz informacji medialnych Cejrowski urodził się 27 czerwca 1964 roku w Elblągu, ale on sam nie chce tego wprost potwierdzić. Rodzicami Wojciecha byli Stanisław Cejrowski – animator jazzowy, impresario i menedżer muzyczny (m.in. Czesława Niemena i grupy No To Co) oraz Krystyna z domu Cieślak, z wykształcenia astronom. Na początku lat 60. rodzice Cejrowskiego zamieszkali w Elblągu, a w 1966 roku przeprowadzili się do Warszawy.
Ze względów zdrowotnych pierwsze trzy klasy szkoły podstawowej ukończył w Osieku na Kociewiu, po czym dołączył do rodziców w Warszawie. W 1983 roku ukończył warszawskie XVII Liceum Ogólnokształcące im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Uczęszczał do równoległej klasy z Grzegorzem Przemykiem (śmiertelnie pobity przez funkcjonariuszy MO), po którego pogrzebie w maju 1983 – w okresie egzaminów maturalnych – został uprowadzony i brutalnie przesłuchiwany. Wskutek odniesionych urazów do egzaminu dojrzałości przystąpił w rękawiczkach oraz z ręką w temblaku. Studiował na wielu uczelniach: w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Warszawie (wydział aktorski), na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim (historia sztuki), Uniwersytecie Warszawskim (socjologia i archeologia); studiów tych nie ukończył. Studiował także na Santa Clara University w Kalifornii. W 2010 rozpoczął zaoczne studia socjologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, które ukończył zdobywając tytuł magistra. Określa się jako antropolog kulturowy, natomiast nie uzyskał tytułu naukowego w tej dziedzinie.
Posługuje się językiem hiszpańskim i angielskim (odmiana amerykańska). Porozumiewa się również w języku rosyjskim oraz portugalskim (odmiana brazylijska).
Występy publiczne Telewizja Karierę medialną rozpoczął w 1992 występami u boku Wojciecha Manna w programie Non Stop Kolor w TVP2. Popularność przyniósł mu nadawany w TVP1 program WC Kwadrans (1994–1996), w którym prezentował konserwatywne poglądy na kwestie społeczne oraz promował w nim pozytywne znaczenie słowa „ciemnogród” określające przywiązanie do tradycyjnych wartości. Równolegle prowadził program muzyczny pt. Stajnia... w TVP1 oraz powtarzany przez Ośrodki Regionalne TVP. W sezonie 1996–1997 na zamówienie Telewizji Niepokalanów zrealizował 30-odcinkowy cykl Podróżnik, w którym opowiadał o swoich wyprawach do Ameryki Południowej. W 1997 nawiązał współpracę ze stacją RTL 7, w której występował najpierw w cyklu komentarzy satyrycznych, a następnie współprowadził talk-show Piękny i Bestia (1999–2000) z Alicją Resich-Modlińską.
Po przejściu do telewizji Polsat prowadził autorski program Z kamerą wśród ludzi (2003–2004) oraz współtworzył program Co się święci w mej pamięci (2004), w którym był przewodnikiem po Ziemi Świętej. W 2006 zasiadał w jury programu Supertalent emitowanego przez TVP2. 1 maja 2006 na antenie TVP1 wyemitowany został jednoodcinkowy talk-show Produkt jednorazowy, który prowadził z Maciejem Chmielem. W latach 2006–2007 był stałym gościem programu podróżniczego TVP Podróże z żartem. Od stycznia 2007 w niedziele na antenie TVP2 emitowany był jego program Boso przez świat, który został zdjęty z anteny TVP w maju 2009, kiedy to Cejrowski wystąpił w spotach wyborczych Prawicy Rzeczypospolitej, zachęcając do oddania głosu na Marka Jurka. Miesiąc po wyborach do PE po licznych protestach program powrócił na antenę TVP2 i był nadawany do 2011.
W 2008 nawiązał współpracę ze stacją TVN Style, dla której prowadził programy Po mojemu (2008) i Wojciech Cejrowski. Boso (2011–2013), który od września 2013 emitowany jest na antenie TV Puls oraz Puls 2.
Od 6 kwietnia 2017 do 28 listopada 2018, co czwartek w programie Minęła dwudziesta, prowadzonym przez Michała Rachonia na antenie TVP Info, komentował wydarzenia społeczno-polityczne z Polski i ze świata. Cejrowski był jednym z nielicznych gości audycji, opłacanych honorariami.
28 lutego 2021 program Boso przez świat powrócił po 10 latach przerwy na antenę TVP2. Wyemitowano wówczas 14 odcinków z jego podróży po Peru.
Od 2022, raz w tygodniu w przestrzeni internetowej udostępniane są odpłatnie, dla subskrybentów Do Rzeczy+, odcinki programu Antysystem, w którym Paweł Lisicki, redaktor naczelny tygodnika Do Rzeczy, przeprowadza z nim rozmowy na temat bieżących wydarzeń społeczno-politycznych. W latach 2024-2025 program był bezpłatnie emitowany na antenie kanału TVMN (Telewizja Media Narodowe).
Wiosną 2025 na antenach TV Puls i Puls 2 emitowane były premierowo najnowsze odcinki jego programu Wojciech Cejrowski. Boso, które nagrał w amerykańskim stanie Luizjana.
Od lutego 2026 w Telewizji Republika w ramach cyklu komentatorskiego emitowane są w niedziele rozmowy z jego udziałem, prowadzone przez dyrektora programowego stacji Michała Rachonia.
Radio Pracę w Polskim Radiu rozpoczął w 1991 u boku Korneliusza Pacudy cyklem audycji Czy jest miejsce na country w Polsce?. Następnie w wyniku podpisania kontraktu z amerykańskim koncernem medialnym ABC w styczniu 1992 rozgłośnie regionalne Polskiego Radia S.A. w całym kraju rozpoczęły nadawanie American Country Countdown w polskiej wersji językowej. Wojciech Cejrowski, początkowo z Korneliuszem Pacudą, prowadził tę audycję przez 11 lat. Ostatnie, 519. wydanie, wyemitowano w styczniu 2003.
W 1993 otrzymał propozycję pracy w prywatnej stacji Radio Kolor, której właścicielami i założycielami byli Wojciech Mann i Krzysztof Materna. Początkowo prowadził własną audycję muzyczną, a potem program Aeroplan z Beatą Pawlikowską oraz autorski blok poranny, w każdą sobotę od godz. 6 do 10. Audycja ta była podstawą powstania telewizyjnego programu WC Kwadrans. Współpracę z Kolorem zakończył w 1997, a przez kolejne dwa lata pracował w Radiu Wawa.
Od 1995 różne jego audycje trafiają jako produkcja zewnętrzna do kilkudziesięciu stacji prywatnych i publicznych na terenie całego kraju, m.in. Na drugim końcu globusa, emitowane na antenie Programu I PR, Radia dla Ciebie, Radia Koszalin, Radia Merkury, Radia PiK oraz sieci radiowej Plus.
Od 1999 rozpoczął stałą współpracę z Programem Pierwszym Polskiego Radia, składającą się z korespondencji zagranicznych dla Z pierwszej ręki i Radia kierowców, opowieści podróżniczych w ramach Lata z Radiem oraz Czterech pór roku oraz audycji autorskich przygotowywanych na zlecenie Redakcji Muzycznej PR. W latach 2007–2010 współpracował z Programem III Polskiego Radia, dla którego prowadził Audycję podzwrotnikową oraz przygotowywał program Pocztówka dźwiękowa Wojciecha Cejrowskiego. W 2011 Audycja podzwrotnikowa była nadawana w Programie I Polskiego Radia, a w latach 2017–2022 ponownie w radiowej "Trójce". W czerwcu 2023 Cejrowski rozpoczął prowadzenie tego programu w Radiu Wnet. Został on zdjęty z anteny w lutym 2024.
W 2009 był jednym z twórców internetowego Radia Wnet, w którym został także komentatorem wydarzeń społeczno-politycznych w audycji Studio Dziki Zachód. Od 1999 roku do 2018 wraz z Andrzejem Rudnikiem współprowadził cotygodniowy Radiowy przegląd prasy w Radiu Koszalin. Od 834. odcinka audycja publikowana jest na kanale Cejrowskiego w serwisie YouTube.
Prasa Jest felietonistą i reportażystą, pisze felietony na tematy społeczno-polityczne (cykle felietonów do „Gazety Polskiej”, „Frondy”, „Ilustrowanego Kuriera Polskiego”) oraz reportaże podróżnicze („Rzeczpospolita”, „Podróże”, „Voyage”, „Opcja na prawo”, „Poznaj Świat”, „National Geographic”). Dawniej publikował także w „Tygodniku AWS”.
Od czerwca do września 2020 publikował w tygodniku „Do Rzeczy” swoje felietony w cyklu Lato z Cejrowskim. We wrześniu tego samego roku został stałym felietonistą pisma.
Inne przedsięwzięcia thumb|277x277px|Wojciech Cejrowski (2009)|alt=Zdjęcie przedstawia Wojciecha Cejrowskiego, ubranego w jaskrawą koszulę w kwiaty, stojącego przy mikrofonie Od 1995 jeździ po Polsce, Kanadzie, USA, Australii, Francji i Szwajcarii z występami estradowymi w stylu stand-up comedy pod nazwą „WC na stojaka” lub „Boso do...”.
W latach 1996–2000 organizował w Osieku Festiwale Ciemnogrodu. Od 1997 w ich trakcie odbywały się koncerty muzyki gospel i country. Spotkania miały na celu gromadzenie się ludzi o poglądach konserwatywnych, którzy sprzeciwiali się poprawności politycznej. Cejrowski chciał nadać pozytywne znaczenie słowu „ciemnogród” i wartościom konserwatywno-chrześcijańskim. W 2026 reaktywował Zlot Ciemnogrodu i przeprowadził go od 21 do 23 sierpnia 2026 roku w Osieku na Kociewiu.
W 2000, przedzierając się przez ochronę w warszawskiej Galerii Zachęta, chciał zakryć prześcieradłem figurę Jana Pawła II przygniecionego meteorytem. Miał to być protest przeciwko obrazoburczości wystawy. Wystawa niedługo potem została zdemontowana przez ówczesnych posłów ZChN-u Witolda Tomczaka i Halinę Nowina-Konopkę, którzy przenieśli meteoryt przygniatający postać papieża.
W marcu 2010 wystąpił jako gość specjalny z wykładem pt. „Fenomen kultur lokalnych – upowszechniać czy chronić?” na konferencji naukowej „Wydawnictwa lokalne a integracja małej ojczyzny”, zorganizowanej w Zamościu przez Wojewódzką Radę Towarzystw Regionalnych w Lublinie pod patronatem honorowym biskupa zamojsko-lubaczowskiego Wacława Depy i prezydenta Zamościa Marcina Zamoyskiego.
Działalność podróżnicza Podróżował dotychczas po blisko 60 krajach na sześciu kontynentach. Najczęściej jeździ do Amazonii, dokumentując życie zamieszkujących ją Indian i Metysów. Brał udział m.in. w pieszym pokonaniu bagnistej puszczy Darién, na granicy Kolumbii i Panamy (1996) oraz przejeździe trasy Camel Trophy, w Gujanie, w 1996, w ramach której dotarł m.in. do odległych osad plemienia Wai Wai. Członek licznych stowarzyszeń podróżników, m.in. The Explorers Club. mały|Mapa przedstawiająca państwa, które odwiedził Wojciech Cejrowski w programie Boso przez świat. Spopularyzowana przez programy telewizyjne i książki działalność podróżnicza Cejrowskiego, jakkolwiek przyniosła mu olbrzymie powodzenie wśród widzów i czytelników, stała się obiektem krytyki ze strony latynoamerykanisty Marcina Floriana Gawryckiego w jego książce Podglądając Innego. Gawrycki zaliczył Cejrowskiego do „trawelebrytów”, czyli podróżniczych celebrytów głoszących uproszczony wizerunek egzotycznych ludów świata. Jak pisze Agnieszka Sikora, zdaniem Gawryckiego „Cejrowski to arogancki, egocentryczny zwiedzacz Ameryki Łacińskiej, który pod pozorem upatrywania w niej prawdziwego raju na ziemi w rzeczywistości nieustannie pokazuje swoją (czyli białego człowieka z Zachodu) wyższość nad «dzikimi»”. Również stosunek Cejrowskiego do Afrykanów został poddany krytyce. Iwona Anna Ndiaye oraz Bara Ndiaye zwrócili uwagę, że wypowiedzi Cejrowskiego na temat Afrykanów utrwalają stereotypowy obraz kontynentu i wpisują się w ogólną pogardę polskich dziennikarzy wobec mieszkańców Afryki. Natomiast w opinii antropolog Elżbiety Rybickiej relacje podróżnicze Cejrowskiego sprawiają wrażenie gawęd o szczególnym kolorycie: „narracje podróżne Cejrowskiego są polem przecięcia różnych dyskursów – sensacyjnych fabuł, mitu męskiej przygody podróżnika, anegdot w stylu «Polak potrafi», «antropologicznych» spostrzeżeń, encyklopedycznych informacji, ewangelizacyjnego przekazu, moralistycznych pouczeń”.
Lista wypraw
Pozostała działalność W 2010 na rynku ukazała się seria odzieży sygnowana jego imieniem i nazwiskiem – WC Collection. W 2011 powstał Sklep Kolonialny, gdzie Wojciech Cejrowski oferuje ubrania, kosmetyki, yerba mate, dewocjonalia i inne.