Succinodon putzeri to rzekomy dinozaur ze środkowej Polski, a w rzeczywistości – drewno ze śladami drążeń małży.
Pierwotna interpretacja Succinodon putzeri był opisany jako gatunek dinozaura przez Friedricha von Huene w 1941 na podstawie skamieniałości ówcześnie uważanych za kredowe, pochodzących z okolic Bochotnicy w przełomie Wisły. Skamieniałość ta została zinterpretowana jako szczęka zauropoda z rodziny Titanosauridae. Przez około czterdzieści lat Succinodon był traktowany jako jedyna znana skamieniałość dinozaura z Polski.
Reinterpretacja W 1981 paleontolożki Krystyna Pożaryska i Halina Pugaczewska wykazały, że rzekoma szczęka dinozaura jest w rzeczywistości kawałkiem kopalnego drewna ze śladami drążeń małży (drewnotoczy) z rodziny świdrakowatych. Z punktu widzenia nomenklatury zoologicznej nazwa Succinodon jest więc prawdopodobnym młodszym synonimem rodzaju małży Kuphus. Wiek skamieniałości jest paleoceński.
Przypisy
Bibliografia Pożaryska, K. & Pugaczewska, H. (1981). Bivalve nature of Huene's dinosaur Succinodon. Acta Palaeontologica Polonica 26 (1): 27–34. Lambert, D. (1998) The Wordsworth Book of Dinosaurs. Britain: Mackays of Chatham PLC.
Kategoria:Taksony nieścisłe i przestarzałe – dinozaury Kategoria:Małże