Maria Amelia Dziewulska (ur. 1 czerwca 1909 w Warszawie, zm. 18 kwietnia 2006 tamżeZwiązek Kompozytorów Polskich.) – polska kompozytorka, teoretyk muzyki i pedagog.

Życiorys W latach 1928–1933 studiowała teorię muzyki w Państwowym Konserwatorium Muzycznym w Warszawie pod kierunkiem Kazimierza Sikorskiego i Józefa Turczyńskiego. W latach 1936–1937 odbyła samodzielne studia z zakresu reżyserii muzycznej w BBC oraz w wytwórni płyt Decca w Londynie.

Od 1933 do 1939 pracowała w szkolnictwie muzycznym jako pedagog Wszechnicy Muzycznej i szkoły muzycznej dla dzieci. W latach 1945–1966 uczyła teorii muzyki w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Krakowie, pełniąc jednocześnie funkcję dziekana Wydziału Kompozycji, Teorii Muzyki i Dyrygentury w latach 1950–1961, zaś od 1961 do 1966 kierownika Katedry Kształcenia Słuchu. Po przeniesieniu się w 1966 do Warszawy podjęła pracę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, gdzie w 1967 uzyskała tytuł profesora. W warszawskiej uczelni prowadziła wykłady z kształcenia słuchu i kontrapunktu do 1981, od 1976 jako profesor emerytowany.

Jest laureatką konkursów kompozytorskich: w 1955 otrzymała II nagrodę za Kwartet smyczkowy nr 1 (1954) na Konkursie Związku Kompozytorów Polskich, w 1959 – I nagrodę za Missa in honorem S. Vincenti na chór mieszany (głosy męskie i chłopięce) z towarzyszeniem instrumentów dętych drewnianych lub organów (1958) na Konkursie księży Misjonarzy w Warszawie, w 1968 – wyróżnienie za Spotkania – Recontres na organy (1968) na konkursie zorganizowanym przez Szczecińskie Towarzystwo Muzyczne w Kamieniu Pomorskim. Ponadto została uhonorowana Nagrodą Prezesa Rady Ministrów za twórczość dla dzieci (1956), Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1964) oraz Nagrodą Ministra Kultury i Sztuki I i II stopnia (1965, 1971) za szczególne osiągnięcia w dziedzinie pracy dydaktyczno-wychowawczej i organizacji procesu wychowawczego.

Dziewulska jest autorką lub współautorką prac metodycznych z zakresu kształcenia słuchu: „Metodyka kształcenia słuchu” (PWM, Kraków 1948), „Materiały do kształcenia słuchu”, wspólnie z Aleksandrem Frączkiewiczem i Krystyną Palowską (PWM, Kraków 1963, 1980 – wyd. VI).

Była członkiem Związku Kompozytorów Polskich od 1952. Jej ojciec Stefan Dziewulski (1876-1941), był z wykształcenia prawnikiem i ekonomistą.

Ważniejsze kompozycje Melodie ludowe na fortepian na 2 i 4 ręce (1948) Wyśli chłopcy, melodia ludowa kurpiowska na chór mieszany a cappella (1948) Cyrwona rutka, melodia ludowa kurpiowska na chór mieszany a cappella (1948) Dwie pieśni kurpiowskie na chór mieszany i kapelę ludową (1949) Kujawiak i Oberek [wersja I] na dziecięcy zespół instrumentalny (1949) Kujawiak i Oberek [wersja II] na kapelę ludową (1949) Wyszła na pole na chór żeński i kapelę ludową (1950) Piosenki kurpiowskie dla dzieci na chór unisono z towarzyszeniem fortepianu (1951) Melodia na skrzypce i fortepian (1951) Sobótka [wersja I] na chór mieszany i kapelę ludową (1952) Suita mazowiecka, 5 pieśni ludowych na chór mieszany a cappella (1952) Tryptyk na chór mieszany i orkiestrę symfoniczną (1952) Piosenka na fortepian (1952) Oberek na fortepian (1952) Suita dolnośląska nr 1, 5 pieśni ludowych na chór mieszany a cappella (1953) Suita dolnośląska nr 2, 5 pieśni ludowych na chór mieszany a cappella (1953) Trzy piosenki dziecięce [wersja I] na głos dziecięcy z towarzyszeniem fortepianu (1954) Trzy piosenki dziecięce [wersja II] na chór mieszany a cappella (1954) Piosenki ludowe na 2- i 3-głosowy chór dziecięcy (1954) Kwartet smyczkowy nr 1 (1954) Tańce i piosenki na dwoje skrzypiec (lub 2 grupy skrzypiec) (1955) Trzy preludia na fortepian (1955) Partita [wersja I] na orkiestrę szkolną (1957) Partita [wersja II] na małą orkiestrę symfoniczną (1957) Sinfonietta na małą orkiestrę symfoniczną (1957) Missa in honorem S. Vincenti na chór mieszany (głosy męskie i chłopięce) z towarzyszeniem instrumentów dętych drewnianych (lub organów) (1958) Wzloty na sopran z fortepianem (1958) Rozmowy na fortepian (1958) Inwencje na fortepian (1959) Kwartet smyczkowy nr 2 (1960) Mruczanki Kubusia Puchatka (zeszyt I), 11 piosenek na głos dziecięcy z fortepianem (1961) Mruczanki Kubusia Puchatka (zeszyt II), 11 piosenek na głos dziecięcy z fortepianem (1961) Stravaganza na skrzypce, klarnet, altówkę, 2 wiolonczele i 2 tom-tomy (1966) Kanon, łatwy utwór na fortepian (1967) Spotkania – Recontres, 5 utworów na organy (1968) Wszystko, pieśń na chór mieszany a cappella (1968) Pełnia, pieśń na chór mieszany a cappella (1969) Dwugłosy fletowe, drobne utwory na 2 flety (1969) Sobótka [wersja II] na chór młodzieżowy i szkolną orkiestrę symfoniczną (1975) Sobótka [wersja III] na chór dziecięcy i zespół instrumentalny (1977) Dwie piosenki kurpiowskie na chór dziecięcy i zespół szkolny (1977) Piosenki ludowe na chór głosów równych i zespół instrumentalny (1978)

Przypisy

Bibliografia

Wielka Encyklopedia Powszechna PWN (1962-1969)

Kategoria:Laureaci Nagrody Ministra Kultury i Sztuki (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 2006 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Akademii Muzycznej w Krakowie Kategoria:Członkowie Związku Kompozytorów Polskich

Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa)