mount – polecenie uniksowe, które montuje system plików, czyli udostępnia system plików nośnika danych do obsługi przez system operacyjny. Wszystkie pliki dostępne w systemie operacyjnym Unix są zorganizowane w jednym wielkim drzewie, hierarchii plików, zakorzenionej w /. Pliki te mogą być położone na wielu urządzeniach. Właśnie polecenie mount pozwala na przyłączenie systemu plików znajdujących się na danym urządzeniu do wielkiego drzewa plików. Operacją przeciwną do montowania jest umount.</p>
Składnia polecenia mount [-opcja] typ urządzenie katalog
Opcje ArgumentZnaczenie -Vwypisuje wersję -hwypisuje komunikat pomocy -p numjeżeli montowanie wymaga podania hasła, to jest ono czytane z deskryptora pliku num zamiast z terminala -amontuje wszystkie systemy plików (zadanych typów) ujęte w fstab -Fużyte w połączeniu z -a dla każdego urządzenia tworzy nowy proces równoległy mount. Powoduje to równoległy przebieg montowania różnych urządzeń lub różnych serwerów NFS. Zaletą jest większa szybkość: także przekroczenia czasu dla NFS będą wyznaczane równolegle. Wadą jest to, że montowania wykonywane są w niezdefiniowanej kolejności. Nie można zatem zastosować tej opcji do równoczesnego montowania /usr i /usr/spool -fpowoduje wykonywanie wszystkiego poza faktycznym wywołaniem funkcji systemowej. Jeżeli nie jest to oczywiste: "udaje" to montowanie systemu plików. W połączeniu z flagą -v przydaje się do ustalenia, co usiłuje zrobić polecenie mount. Może być też używana do dodawania wpisów dla urządzeń, które zamontowano wcześniej z opcją -n -ldokłada etykiety ext2, ext3 i XFS do wyjścia wypisywanego przez mount. Żeby opcja ta mogła działać, mount musi mieć prawo odczytu urządzania dyskowego (np. suid root) -nmontuje bez zapisywania w /etc/mtab. Jest to niezbędne na przykład gdy /etc znajduje się na systemie plików tylko dla odczytu. -sakceptuje nieodpowiednie opcje montowania, zamiast kończyć pracę niepowodzeniem. Powoduje to ignorowanie opcji montowania, które nie są obsługiwane przez dany system plików. Nie wszystkie systemy plików rozpoznają tę opcję. -rmontuje system plików w trybie tylko dla odczytu. -wmontuje system plików w trybie odczytu i zapisu. -L labelmontuje partycję posiadającą podaną etykietę label. -t typ_systemu_plikówargument występujący po -t jest używany do wskazania rodzaju systemu plików. Obecnie obsługiwane są: adfs, affs, autofs, coda, coherent, cramfs, debugfs, devpts, efs, ext, ext2, ext3, ext4, hfs, hpfs, iso9660, jfs, minix, msdos, ncpfs, nfs, nfs4, NTFS, proc, qnx4, ramfs, reiserfs, romfs, squashfs, smbfs, sysv, tmpfs, ubifs, udf, ufs, umsdos, usbfs, VFAT, xenix, xfs, xiafs. Od jądra systemów linux w wersji 2.1.21 systemy: ext i xiafs nie będą już dostępne. W przyszłości mają być wycofane: coherent, xenix (które są ekwiwalentem sysv).
Oznaczenia urządzeń OznaczenieOpishdapierwszy dysk twardy (IDE/EIDE)hda1pierwsza partycja na pierwszym dysku twardymhdbdrugi dysk twardy lub CD-ROMsdadyski SCSI (czyt. skazi), lub zewnętrzne dyski USB rozpoznawane jako urządzenia SCSI, obecnie również dyski SATAfd0pierwsza stacja dysków elastycznychfd1druga stacja dysków elastycznych/dev/V1/L0grupy 1 logiczny wolumen 0 w LVM2
Przykłady # mount -t vfat /dev/hdb1 /mnt/dysk_c Pierwsza partycja dysku, będąca typu VFAT, jest tu montowana w katalogu /mnt/dysk_c. Obecnie typ partycji jest rozpoznawany automatycznie, więc można pominąć -t vfat. Montowanie partycji odbywa się zazwyczaj automatycznie podczas uruchomienia systemu operacyjnego.
$ mount -t iso9660 -o loop /dev/cdrom /mnt/cdrom
$ mount /dev/fd0 /mnt/floppy
Zobacz też Polecenia systemu operacyjnego Unix fstab
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polecenia Unix