Inge Viett (ur. 12 stycznia 1944 w Barsbüttel k. Hamburga, zm. 9 maja 2022Inge Viett gestorben .) – niemiecka skrajnie lewicowa terrorystka, działaczka „Ruchu 2 Czerwca” i RAF.
Życiorys Od 1946 r. (odkąd miała 4 lata) wychowywała się w domu dziecka i rodzinie zastępczej, od której uciekła, mając lat 15. Osiadła w Hamburgu, pracowała dorywczo i w nocnych klubach. W 1968 r. przeniosła się do Berlina Zachodniego, zaangażowała się politycznie, brała udział w demonstracjach opozycji pozaparlamentarnej (tzw. ) a później została członkiem Ruchu 2 Czerwca.
Po rozpoczęciu działalności terrorystycznej brała udział w uprowadzeniu Petera Lorenza w 1975 r. Była dwukrotnie aresztowana i skazana, ale uciekała z więzienia. W lipcu 1976 wraz z , i Juliane Plambeck uciekła z zakładu dla kobiet. Z pomocą agentów Stasi przedostała się do NRD. W sierpniu 1981 postrzeliła w Paryżu francuskiego policjanta.
W 1982 r. uniknęła skazania znowu dzięki Stasi. Uciekła do NRD, gdzie żyła pod zmienionym nazwiskiem. Początkowo mieszkała w Dreźnie i zajmowała się fotografią. Z powodu podejrzeń musiała przenieść się do Magdeburga. Pracowała jako wychowawczyni obozu kolonijnego. Po upadku muru berlińskiego została aresztowana 12 czerwca 1990. Skazano ją w 1992 r. na trzynaście lat więzienia.
Zwolniono ją w styczniu 1997, gdy miała 53 lata. Po wyjściu z więzienia została pisarką. Często udzielała się medialnie. Do końca swojego życia nie odcięła się od swojej terrorystycznej przeszłości, usprawiedliwiając dokonywane zamachy.
Publikacje Einsprüche! Briefe aus dem Gefängnis, Hamburg 1996. Nie war ich furchtloser: Autobiographie, Hamburg 1997. Cuba libre bittersüß: Reisebericht, Hamburg 1999. Morengas Erben: eine Reise durch Namibia. Hamburg 2004.
Przypisy
Linki zewnętrzne https://www.rafinfo.de/bio/r-z/viett.php
Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2022 Kategoria:Członkowie Frakcji Czerwonej Armii