thumb|250px|Niebieskie wieczko po lewej stronie to wlew zbiornika AdBlue
AdBlue – nazwa handlowa wysokiej czystości 32,5% wodnego roztworu mocznika. AdBlue to zarejestrowany znak towarowy należący do organizacji Verband der Automobilindustrie (VDA). Produkt stosowany w branży motoryzacyjnej jako reduktor w celu rozłożenia w katalizatorze SCR (ang. Selective Catalytic Reduction – Selektywna Redukcja Katalityczna) szkodliwych dla środowiska tlenków azotu. W technologii SCR AdBlue jest kierowany pod wysokim ciśnieniem na strumień spalin w katalizatorze, gdzie zachodzi redukcja szkodliwych dla atmosfery tlenków azotu na azot oraz wodę.
Wyprodukowany zgodnie z normami ISO 22241Normy ISO 22241, AdBlue nie jest substancją zaliczaną do niebezpiecznych ani groźnych dla środowiska. Nie jest też palny, wybuchowy, ani szkodliwy dla zdrowia. Zużycie AdBlue wynosi równowartość ok. 4–5% ilości zużytego oleju napędowego, w zależności od typu silnika (spełniającego normę Euro IV, Euro V lub Euro VI).
Normy unijne AdBlue znalazło zastosowanie w systemach SCR w przemyśle motoryzacyjnym w związku z nowymi legislacjami unijnymi regulującymi normy emisji spalin w silnikach Diesla. Od 1 października 2006 roku samochody o tonażu powyżej 3,5 tony obowiązują normy redukcji emisji spalin EURO 4, a od 1 października 2009 – Euro 5. Zgodnie z normą EURO 5 emisja szkodliwych tlenków azotu została zredukowana o 60%, a cząstek stałych (PM) o co najmniej 80%. Od 1 września 2014 roku od wszystkich nowych pojazdów ciężarowych i osobowych z silnikiem Diesla wymagane jest spełnienie EURO 6, gdzie dopuszczalna emisja tlenków azotu wynosi 80 mg/km (EURO 5 – 180 mg/km). Od 1 września 2015 r. dotyczy to także rejestracji oraz sprzedaży nowych pojazdów.
Warunki przechowywania i wady AdBlue jest korozyjny, dlatego też do jego dystrybucji konieczne są specjalne zbiorniki, pompy, węże i pistolety.
W temperaturze poniżej −11,5 °C ulega procesowi krystalizacji. Choć proces krystalizacji jest procesem odwracalnym, to wywołuje on wiele problemów natury technicznej, przez co nie nadaje się do użycia i dystrybucji. Pozostający roztwór ma mniejsze stężenie, osiadające kryształki zatykają instalację, a warstwy skrystalizowanego na dnie zbiorników mocznika są trudne do rozpuszczenia.
Produkcja Potencjał produkcyjny AdBlue w Unii Europejskiej to 13 lokalizacji zintegrowanych (fabryki chemiczne produkujące mocznik) i około 50 mieszalni, w których AdBlue produkowane jest z wykorzystaniem mocznika (kupowanego) w postaci granulowanej i wody zdemineralizowanej.
W Polsce AdBlue produkują: Grupa Azoty Zakłady Azotowe „Puławy” S.A. (100 tys. t/r), Grupa Azoty Zakłady Azotowe Kędzierzyn S.A. – 50 tys. t/r, Grupa Azoty Zakłady Chemiczne „Police” S.A. – 100 t/r. Największym producentem AdBlue na świecie jest skandynawski koncern Yara. Fabryki należące do firmy Yara, w których produkuje się AdBlue w Europie, znajdują się w Holandii (Sluiskil), Niemczech (Brunsbüttel) i we Włoszech (Ferrara). Największe zdolności produkcyjne posiada fabryka Yary w Holandii – 200 tys. t/r. Inne zagraniczne firmy wytwarzające AdBlue to Borealis (Austria) – 80 tys. t/r, Duslo Sala (Agrofert – Słowacja) – 120 mln l/r, Fertiberia (Hiszpania) – ok. 100 tys. t/r, BASF (Niemcy) – 100 tys. t/r, Achema (Litwa) – 30 tys. t/r, SKW Piesteritz (Niemcy) ze zdolnościami w zakresie mocznika na poziomie 1 mln t/r.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Roztwory wodne Kategoria:Systemy oczyszczania spalin Kategoria:Znaki towarowe