Chromian ołowiu(II), – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu chromowego i ołowiu, wykorzystywany jako żółty pigment o nazwie żółcień chromowa. Występuje naturalnie jako minerał krokoit.
Otrzymywanie Chromian ołowiu otrzymuje się przez strącanie z roztworów chromianów za pomocą roztworów soli ołowiu, np. w reakcji chromianu potasu z azotanem ołowiu(II):
Do ww. reakcji można też użyć zalkalizowanego roztworu dichromianu potasu.
Właściwości Chromian ołowiu jest praktycznie nierozpuszczalny w wodzie, nie rozpuszcza się też w rozcieńczonych kwasach. Rozpuszczalny w stężonych kwasach mineralnych. Reaguje z rozcieńczonymi roztworami zasad z wytworzeniem soli zasadowych (np. ) o barwie czerwonej, wykorzystywanych jako barwniki. Rozpuszcza się w stężonych alkaliach dając ołowiny:
Chromian ołowiu(II) jest substancją silnie trującą i rakotwórczą.
Zastosowania thumb|Chromian ołowiu(II) w zbiorze historycznych barwników na Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie Przykładem zastosowań, w których historycznie wykorzystywano chromian ołowiu w Europie, są kolorowe farby do oznakowania poziomego dróg – w badaniu obejmującym próbki farb drogowych z 11 państw europejskich wykrywano ołów w znacznej części próbek, a jako dominujący pigment wskazywano chromian ołowiu.
Przypisy
Bibliografia
Ołowiu(II), chromian Kategoria:Nieorganiczne sole ołowiu