thumb|Grupa oficerów I Brygady Legionów. W centrum Leopold Lis-Kula; Jan Kotowicz w drugim rzędzie 6. od lewej; listopad 1916. thumb|160px|Jan Stefan Kotowicz thumb|Grobowiec rodzinny Jana Kotowicza Jan Stefan Kotowicz, ps. Twardy (ur. 18 grudnia 1890 w Rzeszowie, zm. 15 października 1963 tamże) – pułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 18 grudnia 1890 w Rzeszowie, w rodzinie Jana i Zofii z Chudzickich. W 1910 zdał maturę w I Gimnazjum im. S. Konarskiego w Rzeszowie. Podjął studia prawnicze na UJ w Krakowie i pracował jako urzędnik asekuracyjny. W 1912 został członkiem Związku Strzeleckiego w Rzeszowie.

8 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów i ukończył kurs oficerski 1 pułku piechoty Legionów Polskich w Zambrowie. Następnie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. 1 listopada 1916 został mianowany podporucznikiem z pominięciem stopnia chorążegoLista starszeństwa oficerów Legionów Polskich w dniu oddania Legionów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917, s. 20.. Brał udział w bitwach pod Laskami, Borzechowem i Krzywopłotami i tam został ciężko ranny w nogę. 18 września 1917 wcielono go do armii austriackiej. Ukończył szkołę oficerską w miejscowości Basovice pod Triestem.

W listopadzie 1918 współorganizował Pułk Ziemi Rzeszowskiej (późniejszy 17 pułk piechoty). Od 17 stycznia do 20 czerwca 1919 w sze­re­gach 17. pp brał udział w wal­kach na Wo­ły­niu, gdzie zo­stał ran­ny. Po le­cze­niu przy­dzie­lo­no go do Ka­dry 17. pp. Od 20 VI 1920 do stycz­nia 1921 był do­wód­cą komp., a póź­niej za­stęp­cą do­wód­cy i kie­row­ni­kiem wy­szko­le­nia w batalionie za­pa­so­wym 17. pp w Rze­szo­wieMarek Gałęzowski, Kotowicz Jan [w:] idem, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW: Warszawa 2005, s. 360.. Na stopień porucznika awansował 15 listopada 1918, 1 grudnia 1919 zo­stał mia­no­wa­ny ka­pi­ta­nem. Po wojnie pełnił służbę w pułkach piechoty w Rzeszowie, Lidzie i Brodnicy. W 1931 w Rembertowie ukończył kurs dowódców batalionów i pułków. W latach 1923–1925 w Lidzie opiekował się Wojskowym Klubem Sportowym. W 1926 został przeniesiony do 17 pp na stanowisko dowódcy batalionu. W październiku 1927 został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 23 stycznia 1928 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika z dniem 1 stycznia 1928 w korpusie oficerów piechoty i 32. lokatą. W marcu 1930 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie na stanowisko kierownika Okręgowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W marcu 1932 został przeniesiony do 67 pułku piechoty w Brodnicy na stanowisko dowódcy pułku. W czerwcu 1935 został przeniesiony do 6 pułku strzelców podhalańskich w Samborze na stanowisko dowódcy pułku. Na stopień pułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 3. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pułkiem dowodził do 4 czerwca 1938. Następnie był dowódcą Podkarpackiej Brygady Obrony Narodowej i kierownikiem 10 Okręgowego Urzędu WFiPW w Przemyślu. Był współ­za­ło­ży­cie­lem klu­bu spor­to­we­go „Re­so­via”Ibidem, s. 361-362..

W kampanii wrześniowej dowodził 3 Brygadą Górską Strzelców. W pierwszych dniach września 1939 organizował obronę w Górach Słonnych k. Sanoka. Był internowany na Węgrzech i przebywał w Győr i Eger, gdzie był polskim komendantem obozu. Przedostał się w lipcu 1943 roku do Warszawy, gdzie przeszedł do pracy podziemnej. Ob­jął po płk.  Stanisławie Klepaczu kie­row­nic­two Wy­dzia­łu Woj­sko­we­go OPW. Do je­go zadań na­le­ża­ło utrzy­my­wa­nie kon­tak­tu z od­dzia­ła­mi woj­sko­wy­mi tej or­ga­ni­za­cji, prze­ka­za­ny­mi AK, oraz nad­zór nad pi­smem „Dekada”. Człon­ko­wie OPW skła­da­li rów­nież na je­go rę­ce przy­się­gę AK. Rów­no­cze­śnie, po­dob­nie jak inni ofi­ce­ro­wie służ­by sta­łej na­le­żą­cy do OPW, zo­stał skie­ro­wa­ny do AKMarek Gałęzowski, Kotowicz Jan [w:] idem, Wierni Polsce…, s. 362.. Był inspektorem Komendy Głównej AK. W okresie od 16 do 25 lipca 1944 był ostatnim dowódcą 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK, którą rozwiązał 26 lipca 1944 roku.

W październiku 1944 roku został aresztowany w Kurowie i wyrokiem Wojskowego Sądu Okręgowego w Lublinie z 13 sierpnia 1945 roku skazany na 10 lat więzienia, ale we wrześniu zwolniony na podstawie amnestii. Po wojnie pracował do 1949 roku w Państwowych Nieruchomościach Ziemskich w Kijowie jako magazynier oraz w inwalidzkich spółdzielniach pracy w RzeszowieIbidem, s. 367.. Przeszedł na rentę 1 września 1958 roku.

Zmarł 15 października 1963 w Rzeszowie i został pochowany na tamtejszym Cmentarzu Pobitno.

Był dwukrotnie żonaty: z Marią Pelczarską, a po jej śmierci z Janiną Topolską, z którą miał dwie córki: Marię i Stefanię Annę.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7102 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 20 stycznia 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski – 10 listopada 1928 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej i wyszkolenia wojska”M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 631. Krzyż Walecznych czterokrotnie Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Przypisy

Bibliografia Marek Gałęzowski, Kotowicz Jan [w:] idem, Wierni Polsce. Ludzie konspiracji piłsudczykowskiej 1939-1947, LTW: Warszawa 2005, s. 359-369.

Polski Słownik Biograficzny, T XIV, 1968. Michał Fijałka, 27 Wołyńska Dywizja Piechoty Armii Krajowej, Wydawnictwo PAX, 1987 s. 167–168, .

Kategoria:Brygadierzy Obrony Narodowej Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy 6 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Dowódcy 67 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Dowódcy jednostek odtworzonych Armii Krajowej Kategoria:Inspektorzy Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej/Armii Krajowej Kategoria:Kierownicy okręgowych urzędów wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Rzeszowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Pobitno w Rzeszowie Kategoria:Pułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Zastępcy dowódcy 17 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego internowani na Węgrzech w czasie II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1963