Ulica Kolumny w Łodzi – jedna z najdłuższych ulic miasta Łodzi, usytuowana w niezurbanizowanej części dzielnicy Górna, licząca 9300 metrów długości i zarazem najwięcej numerów administracyjnych spośród wszystkich łódzkich ulic (najwyższy parzysty numer wynosi 662, a nieparzysty 627).

Ulica zawdzięcza swą nazwę nieistniejącej już Kolumnie Sierocej, wzniesionej z fundacji legendarnego Jana Mulinowicza i stojącej u jej początku w latach 1634–1939.

Charakterystyka Obecnie ulica w całości posiada nawierzchnię bitumiczną. Wraz z ulicą Paradną, leżącą przy ICZMP oraz Stawach Jana, łączy równoleżnikowo Trasę Górna i Stare Chojny z Wiskitnem, Nowymi Górkami, Jędrzejowem Przemysłowym i Feliksinem oraz ostatecznie z podmiejską Stróżą i Wiśniową Górą, zachowując w gminie Andrespol swoją dotychczasową nazwę.

W 1988 roku, wraz z powiększeniem miasta Łodzi, ulica Kolumny została przedłużona aż do końca granic dawnej wsi Huta Szklana (należącej wcześniej do gminy Andrespol). Ponadto wschodni fragment ulicy przebiega przez zespół przyrodniczo-krajobrazowy „Źródła Neru”.

Etymologia nazwy

W 1634 roku we wsi Chojny, w miejscu, gdzie ulica rozpoczyna swój współczesny bieg, wzniesiono jeden z najstarszych świeckich pomników kolumnowych, budując go 10 lat przed Kolumną Zygmunta. Kolumna Sieroca, ufundowana przez legendarnego Jana Mulinowicza, stanowić miała dziękczynny dar dla jego rodzinnej miejscowości, upamiętniając historię losów samego fundatora. Pomnik został postawiony przy Trakcie Piotrkowskim, nieopodal wyjazdu z ówczesnej wsi w kierunku południowym. Z czasem od owej kolumny zaczęto spontanicznie nazywać odchodzącą od niej ulicę.

Obiekt składał się z wysokiego czworokątnego piedestału o wysokości ok. 2 metrów, wykonanego z czarnego marmuru oraz kolumny z szarego marmuru, o łącznej wysokości ok. 8 metrów. Na bokach podstawy kolumny znajdowały się trzy łacińskie inskrypcje. Najważniejsza określała fundatora i podawała datę powstania pomnika. W tłumaczeniu na polski brzmiała ona: Bogu najlepszemu, najwyższemu Jan Mulinowic, mieszczanin krakowski, wzniósł w roku pańskim 1634.

Kolumna, wraz z kamieniem ku czci Tadeusza Kościuszki, ustawionym u jej stóp w roku 1917, została zniszczona przez Niemców w pierwszych miesiącach okupacji. Po wojnie kolumny nie odbudowano, stawiając w tej lokalizacji katolicką kapliczkę.

Przypisy

Kolumny Kategoria:Wiskitno (Łódź) Kategoria:Stare Chojny