Pongnim (także Pongnim san, 봉림산문/鳳林山門) – koreańska szkoła sŏn, jedna z 9 górskich szkół sŏn.
Szkoła ta została założona przez mistrza sŏn Hyŏnika, który w 824 udał się do Chin aby praktykować chan. Został uczniem mistrza chan Zhangjinga Huaihui ze szkoły hongzhou, ucznia Mazu Daoyi. Po otrzymaniu przekazu Dharmy powrócił w 837 r. do Silli. Początkowo przebywał w klasztorze Silsang, jednak później prowadził klasztor Kodal na górze HyemokObecnie klasztor Yŏju w prow. Kyŏnggi..
Jego najwybitniejszym uczniem był Chingyŏng Simhŭi. Wybudował on klasztor Pongnim.
Szkoła ta bardzo rozwinęła się, gdy prowadził ją mistrz sŏn Ch’anyu Togwang. Kolejni panujący królowie SilliByli to m.in. królowie Hŏndŏk (pan. 809–826), Minae (pan. 838–839), Sinmu (pan. 839), Munsŏng (pan. 839–857), Kyŏngmyŏng (pan. 875–886). popierali tę szkołę.
W 1356 r. wszystkie szkoły sŏn zostały zjednoczone pod nazwą chogye przez wybitnego mistrza sŏn T’aego Pou (1301–1382).
Linia przekazu Dharmy zen Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1 patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 patriarchy Indii i 1 patriarchy Chin.
Trzecia liczba oznacza początek nowej linii przekazu w danym kraju. 35/8 Mazu Daoyi (709–788) szkoła hongzhou 36/9 Zhangjing Huaihui (755–818) (także Huaidao) 37/10/1 Hyŏnik (787–868) szkoła pongnim – Korea 38/11/2 Chingyŏng Simhŭi (855–923) 39/12/3 Kyŏngjil 39/12/3 Yungje 39/12/3 Ch’anyu Togwang (869–958) 40/13/4 Hŭnhong 40/13/4 Tonggwang 40/13/4 Haenggŭn 40/13/4 Chŏnin 40/13/4 Kŭmgyŏng 40/13/4 Hunsŏn 40/13/4 Chunhae
Przypisy
Bibliografia Red. Lewis R. Lancaster i C.S. Yu. Assmiliation of Buddhism in Korea. Religious Maturity and Innovation in the Silla Dynasty. Asian Humanities Press. (bmw) 1991 .
Chung Byung-jo. History of Korean Buddhism. Jimoondang. Seul, 2007 .
Kategoria:Szkoły buddyzmu sŏn