Heinzel von Hohenfels – niemiecka rodzina mieszczańska pochodząca ze wsi Trautliebersdorf (dzisiejszy Kochanów) na Dolnym Śląsku. Z nich Jan Heinzel (zm. 1859), majster tkacki osiedlił się w latach 20. XIX w. w Łodzi, zapoczątkowując polską gałąź rodziny. Wyznanie rzymskokatolickie.
Tytuł baronowski Juliusz Heinzel (1834–1895), syn Jana i Franciszki Hanke, cesarskorosyjski radca przemysłowy i fabrykant łódzki otrzymał od Ernesta II księcia sasko-koburgsko-gotajskiego dyplomem datowanym Gotha 10 marca 1891 tamtejsze szlachectwo i tytuł baronowski („Freiherrstand”) z predykatem „von Hohenfels”.
Sprawa ważności tytułu jest dziś dość dyskusyjna z uwagi na okoliczności jego nadania oraz jego używalność w aktach urzędowych okresu międzywojennego. W istocie dotyczy on dzisiaj osób z obywatelstwem niemieckim posiadających tym samym prawo do nazwiska „Freiherr Heinzel von Hohenfels”. Używanie formy „Baron Heinzel” stanowi polski neologizm, niezależnie od polonizacji tytułu „Freiherr”. Potomkowie rodziny Heinzel von Hohenfels mieszkają w Niemczech i w Polsce (m.in. w Łodzi, na Śląsku i w okolicach Piotrkowa Trybunalskiego, a także nad morzem w rybackiej wsi Mikoszewo). Mimo patriotycznej postawy w okresie okupacji niemieckiej władze administracyjne miasta Łodzi dotąd nie przyznały potomkom rodu jakiegokolwiek odszkodowania za majątek nieruchomy rodziny zagarnięty po 1945 przez władze PRL.
Heraldyka Herb własny: na tarczy skos srebrny, w polu górnym błękitnym trzy złote gwiazdy, w dolnym czerwonym dwa skrzyżowane młoty srebrne. Nad koroną baronowską ukoronowany hełm, na nim trzy pióra strusie: czerwone, srebrne i błękitne. Dewiza: „Industriae coronam”.
Baronowie Heinzel von Hohenfels Juliusz Heinzel von Hohenfels (1834–1895), łódzki przemysłowiec i ziemianin w Królestwie Polskim i w księstwie sasko-koburgsko-gotajskim; protoplasta linii łódzkiej i twórca jej potęgi na tym gruncie; Adolf Heinzel von Hohenfels (ur. 1857, zm. 2 lutego 1892 w Berlinie), ziemianin, dyrektor Akcyjnego Towarzystwa Przemysłowego Juliusza Heinzla; Anna Heinzel (zm. 7 maja 1948 w Żyrardowie), z d. Geyer; żona Juliusza Teodora (1861–1922); Juliusz Teodor Heinzel von Hohenfels (1861–1922), przemysłowiec i ziemianin; Juliusz Roman Heinzel (1899–1940), oficer kawalerii Wojsk Polskich, kawaler Virtuti Militari, więzień obozu jenieckiego w Starobielsku, zamordowany przez NKWD w Charkowie; Konstancja Heinzel (1898–1966), córka Ludwika (ur. 1863, zm. czerwca 1925) i Marii Heinzel z domu Colonna-Walewskiej (1874–1938), żona dyplomaty Oswalda Kermenicia. Wyszła za mąż za austriackiego dyplomatę Oswalda Kermenitz’a, wyjechali do Peru i tam pozostaliWiesław Pierzchała, Pałac Ludwika Heinzla [w Łagiewnikach] pod młotkiem; [w:] „Kocham Łódź”, dod. do „Polska. Dziennik Łódzki”, 8 XI 2013, nr 259, s. 5.; Ludwik Heinzel von Hohenfels (ur. 1863, zm. w czerwcu 1925), przemysłowiec z Łodzi; Maria Heinzel z domu Colonna – Walewska (1874–1938), wdowa po Ludwiku (1863–1925); Roman Heinzel (1902–1991), żołnierz Armii Krajowej; Walentyna Heinzel (ur. 3 listopada 1902 w Moskwie, zm. 21 sierpnia 1999 w Bochum), wdowa po Juliuszu, oficerze WP zamordowanym w Charkowie„Dziennik Łódzki”, 24 IX 1999, nr 224, s. 10 (nekrolog; pochowana w kaplicy Heinzlów w części katolickiej cm. przy ul. Ogrodowej)..
Przypisy
Bibliografia Gothaisches Genealogisches Taschenbuch der Freiherrlichen Häusern 1895–1919. Genealogisches Handbuch des in Bayern immatrikulierten Adels, Bd. IV: 1953, s. 537–539. Polski Słownik Biograficzny, t. IX, Wrocław 1960–1961, s. 350–351. Zbigniew Piąstka, W cieniu alei cmentarnych. Przewodnik biograficzny po cmentarzach chrześcijańskich przy ul. Ogrodowej i Srebrzyńskiej w Łodzi. Łódź 1990, s. 41–43. Jacek Strzałkowski, Heinzlowie. Z dziejów wielkiej kariery i filantropii łódzkich przemysłowców, Łódź 2004. Jan Dominikowski, Nekropolia Łodzi wielkoprzemysłowej. Łódź 2004, s. 240–243, 420–421.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Niemcy związani z Łodzią Kategoria:Niemiecka szlachta