Jerzy Waleńczyk (ur. 2 października 1927 w Łodzi, zm. 12 lipca 1994 w ŁodziZa: baza Pisarze Wojewódzkiej i Miejskiej Biblioteki Publicznej im. Józefa Piłsudskiego w Łodzi.) – polski poeta i prozaik. Ukończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. Potem był nauczycielem języka polskiego w Szkole Podstawowej nr 139 w Łodzi na Stokach, gdzie też mieszkał.
Poetycko debiutował w 1949 na łamach tygodnika "Kuźnica". W latach 1955–1957 był redaktorem dwutygodnika "Kronika". Później redagował też „Odgłosy”.
Został pochowany na cmentarzu komunalnym przy ul. Szczecińskiej w Łodzi (kwatera: XI, rząd: 26, grób: 15).
Twórczość Wino półsłodkie Blaszany kogut 30 wierszy Sześcienna cisz zmierzchu Uliczka Dobrych Ludzi Biały telefon Dyliżans Źdźbło trawy i gwiazda Peregrynacje Parafia Przemienienia Pańskiego
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Polscy pisarze współcześni Kategoria:Polscy poeci Kategoria:Urodzeni w 1927 Kategoria:Zmarli w 1994 Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Szczecińska w Łodzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi Kategoria:Pisarze związani z Łodzią Kategoria:Nauczyciele związani z Łodzią