Exposure at default (EAD) jest jednym z parametrów ryzyka, wykorzystywanym w kalkulacji kapitału ekonomicznego lub kapitału regulacyjnego na potrzeby banków w związku z Nową Umową Kapitałową (Basel II). Oznacza wartość ekspozycji kredytowej w momencie niewykonania zobowiązania (default)Dokument konsultacyjny DK/03/IRB/2 Generalny Inspektorat Nadzoru Bankowego..
Modele kalkulacji EAD Do kalkulacji EAD wykorzystywane są dwa główne podejścia: Podstawowa metoda ratingów wewnętrznych (), w której to organy nadzoru bankowego wyznaczają sposób kalkulacji EAD oraz pozostałych parametrów ryzyka (LGD i M), a jedynym parametrem szacowanym przez bank jest PD (prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania). Zaawansowana metoda ratingów wewnętrznych (), gdzie wszystkie parametry są szacowane przez bank za pomocą własnego modelu ilościowego, w celu wyznaczenia wielkości aktywów ważonych ryzykiem. Wymogi kapitałowe ogółem są określane jako ustalony procent wyliczonych aktywów ważonych ryzykiem.
Wykorzystanie EAD Wagi ryzyka uzyskane w modelu IRB są transformowane w aktywa ważone ryzykiem poprzez przyporządkowanie tych wag do wielkości ekspozycji. Wartość EAD określana jest jako suma pożyczek uwzględnionych i nieuwzględnionych w bilansie, inwestycji i działań na rynku pieniężnym z uwzględnieniem oszacowanej części środków udzielonych kredytobiorcy, lecz jeszcze przez niego niewykorzystanych.
Przypisy
Linki zewnętrzne Uchwała nr 1 /2007 Komisji Nadzoru Bankowego z dnia 13 marca 2007 r. Uchwała nr 2/2007 Komisji Nadzoru Bankowego z dnia 13 marca 2007 r.
Kategoria:Bankowość