Stopa płasko-koślawa (łac. pes plano-valgus) – typowe schorzenie statyczne, rozwijające się na tle nieproporcjonalności masy ciała do wytrzymałości aparatu mięśniowo-więzadłowego kończyn dolnych. Istotę wykształconej wady stanowi brak prawidłowego wysklepienia podeszwy, nawrócenie stopy (pronatio) i odwiedzenie w stawie Choparta.
W zależności od nasilenia zmian wyróżnia się cztery stopnie tego schorzenia: niedomoga mięśniowo-więzadłowa stopy stopa płaska wiotka stopa płaska przykurczona stopa kostnie zesztywniała.
Kategoria:Ortopedia Kategoria:Zaburzenia rozwoju