SMS Blitz − austro-węgierska kanonierka torpedowa z końca XIX wieku, biorąca udział w I wojnie światowej.
Budowa i klasyfikacja
SMS „Blitz” wraz z bliźniaczym „Komet” należał do grupy sześciu kanonierek torpedowych zamówionych w latach 1888−1892 przez marynarkę Austro-Węgier w celu sprawdzenia typu okrętu najlepiej dostosowanego do potrzeb marynarki. Oba były zbudowane w niemieckiej stoczni Schichau-Werke w Elblągu i stanowiły ulepszenie projektu pierwszej kanonierki torpedowej zbudowanej tam dla Austro-Węgier, SMS „Meteor”, od której odróżniały się przede wszystkim nieco dłuższym kadłubem i większą prędkością. Trzy zbudowane później kanonierki torpedowe należały już do różnych innych projektów. W służbie austro-węgierskiej jednostki te klasyfikowano oryginalnie jako Torpedofahrzeug, która to nazwa oznaczała początkowo okręty torpedowe o długości do 61 m (200 stóp) i była następnie używana także dla kontrtorpedowcówE. Sieche, Torpedoschiffe..., s.3-4. Wzorując się na brytyjskiej terminologii, okręty te nazywano też nieoficjalnie niszczycielami (niem. Zerstörer), co spotyka się także w literaturze, jednakże ustępowały one znacząco niszczycielom prędkością i miały słabsze uzbrojenie.
Okręt miał konstrukcję wywodzącą się z powiększonych torpedowców, z gładkopokładowym kadłubem, dziobnicą o formie taranowej i sporym nawisem rufowym. W widoku z góry kadłub miał charakterystyczny dla torpedowców budowy Schichaua wrzecionowaty obrys, osiągający największą szerokość za śródokręciem. Okręt miał jedynie szczątkową nadbudówkę dziobową, z odkrytym pomostem bojowym oraz jeden pochyły kominNa podstawie planów w E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.11. Napęd stanowiła trzycylindrowa maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy indykowanej 2900 KM, napędzająca jedną śrubę. Oprócz głównego steru zawieszonego za śrubą, pod nawisem rufowym, okręt miał pomocniczy ster dziobowy.
Służba Po wejściu do służby w 1889, SMS „Blitz” operował na akwenie Morza Śródziemnego i mórz przyległych, głównie uczestnicząc w pływaniu z eskadrą w letnich miesiącach. Między innymi bazował w Pireusie pomiędzy listopadem 1895 a marcem 1896 oraz brał udział w międzynarodowej blokadzie portu Chania na tureckiej Krecie między 10 kwietnia a 4 grudnia 1897. Od 1905 roku pozostawał w rezerwie. Po wybuchu I wojny światowej do 1917 stacjonował w Zatoce Kotorskiej.
„Blitz” przetrwał wojnę. W styczniu 1920 został przez konferencję międzyaliancką w Paryżu przyznany Włochom i tam złomowany.
Dane UzbrojenieE. Sieche, Torpedoschiffe..., s.10 początkowe: 2 armaty 47 mm L/44 SFK (2xI) długość lufy: 44 kalibry (L/44) 7 armat 47 mm L/33 SFK (7xI) długość lufy: 33 kalibry (L/33) 1 wyrzutnia torpedowa 350 mm (stała na dziobie - w dziobnicy) od 1903: 8 armat 47 mm (8xI) 2 wyrzutnie torped 350 mm (1 stała na dziobie, 1 obrotowa na rufie)E. Sieche, Torpedoschiffe..., s.10; według starszego źródła Jane's..., s. 227 - 1 stała na dziobie, 1 podwójna obrotowa na śródokręciu
Zobacz też Lista okrętów austro-węgierskiej marynarki wojennej
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Austro-węgierskie kanonierki torpedowe Kategoria:Okręty zbudowane w Schichau-Werke