Starożytność 9000–8200 p.n.e. (schyłkowy paleolit) – pierwsze ślady osadnictwa w okolicach Dębna, odnalezione w pobliżu Dargomyśla (liściak ahrensburski), Buszowa (liściak lyngbijski, półtyczak) i Łąkomina (rdzeń, drapacz) 8200–2000 p.n.e. (mezolit) – prawdopodobne czasowe osadnictwo grup łowieckich; w okolicach Dębna odkryto kilkanaście stanowisk głównie z młodszego mezolitu (ok. 6000–2000 p.n.e.) 4500–1800 p.n.e. (neolit) – możliwa penetracja terenów przez osadników wczesnego neolitu, głównie w trakcie wędrówek na północ; potwierdzone osadnictwo okresu późnego neolitu (stanowisko Buszów – osada kultury amfor kulistych; Oborzany – stanowisko kultury pucharów lejkowatych) 1800–700 p.n.e. (epoka brązu) – skarb bransolet z Sarbinowa w okresu wczesnego brązu; bransoleta i szpile z okolic Mieszkowic z II i III okresu epoki brązu 700–400 p.n.e. (okres halsztacki) – osada w Chwarszczanach, gdzie odnaleziono ślady po obiektach wziemnych-jamach, stanowiących elementy budynków mieszkalnych oraz duże ilości ceramiki naczyniowej 400 p.n.e.-pocz. n.e. (okres lateński) – stanowisko w okolicy ul. Zielonej w Dębnie, reprezentowane przez ubogi zespół ceramiczny Okres wpływów rzymskich – 3 stanowiska z Dębna, ponadto okolice Cychr i Kostrzyna (cmentarzysko, wybory z brązu i żelaza) oraz osada w Chwarszczanach z I-II w. n.e.

Średniowiecze 2 poł. VI w. – prawdopodobne pojawienie się Słowian na Pomorzu Zachodnim; brak wyraźnych śladów z tego okresu w okolicach Dębna VII-X w. – rozwój słowiańskiego osadnictwa grodowego, m.in. Smoliniec Wielki, Boleszkowice, Myślibórz oraz osad otwartych – 8 stanowisk z terenu Dębna, ponadto Oborzany (1 stanowisko), Cychry (6 stanowisk), Sarbinowo (9 stanowisk). Dorzecze Warty i Odry zamieszkuje prawdopodobnie plemię Lubuszan lub Pyrzyczan 1232 – książę wielkopolski Władysław Odonic nadaje templariuszom, obok posiadłości w Wielkopolsce, wieś Chwarszczany wraz z 1000 łanami ziemi między Odrą, Wartą i Myślą„Insuper Chvartsane villam super Mizzlam fluvium sitam, cum mille mansis et foro infra terminos illorum habendo iure et more teutonicali”; . W skład nadania wchodziła również słowiańska osada Dębowa Góra, późniejsze Dębno. Była to wieś owalnicowa ciągnąca się w kierunku północ-południe, z rozwijającą się po stronie wschodniej okolnicą, centrum zajmował plac o eliptycznym kształcie. 1234 – na Ziemi Chojeńskiej toczą się walki pomiędzy książętami pomorskimi a wielkopolskimi Poł. XIII w. margrabiowie brandenburscy z dynastii Askańczyków rozpoczynają ekspansję na wschód od Odry; z zajmowanych kolejno obszarów powstaje następnie Nowa Marchia templariusze prawdopodobnie zbudowali w osadzie Dębowa Góra kościół, podobny do zachowanych w Dargomyślu i Wysokiej 31.12.1262 – wzmianka w dokumentach templariuszy pod nazwą Damme; Jan i Otton z dynastii askańskiej zawierają ugodę z Widekindem (Widekinusem), mistrzem templariuszy w Niemczech i krajach słowiańskich, na mocy którego templariusze w zamian za zrzeczenie się praw do miejscowości leżących przy drodze do Gorzowa (oppidum – prawdopodobnie przedlokacyjna osada targowa pod Kostrzynem, Kłośnica, Warniki, Dąbroszyn, Pudignowe i Witnica) oraz dóbr komandorii w Myśliborzu, otrzymują potwierdzenie posiadania komandorii chwarszczańskiej wraz z dziesięcioma wsiami (Bogusław, Carkzowe?, Cychry, Dargomyśl, Dębno, Gudzisz, Krześnica, Nyvik?, Oborzany, Sarbinowo). Formą zadośćuczynienia jest dodatkowo wieś Kaleńsko w ziemi kostrzyńskiej, będąca wcześniej w posiadaniu rycerskim. 1267 – biskupi brandenburscy odstępują Ziemię Chojeńską margrabiom brandenburskim 1300 – powstaje parafia, do której należy również Dębno; proboszczem jest Herman, przełożony klasztoru w Myśliborzu 02.05.1312 – rozwiązanie zakonu templariuszy bullą Ad providam papieża Klemensa V 1312 – posiadłości templariuszy na obszarze Marchii zajmują margrabiowie brandenburscy 1318 – w układzie zawartym w Cremmen, negocjowanym przez przedstawicieli przeora niemieckiego Pawła z Modeny i Leonarda de Tiburtis, margrabiowie brandenburscy potwierdzili joannitom posiadanie dóbr templariuszy 1320 – wygaśnięcie dynastii Askańczyków wraz ze śmiercią nieletniego margrabiego Henryka 1320-1323 – Ziemia Chojeńska we władaniu książąt pomorskich 1323 – władzę w Nowej Marchii obejmują Wittelsbachowie 1326 – polsko-litewska wyprawa wojenna na Marchię Brandenburską, która w efekcie okazuje się jedynie niszczącym napadem rabunkowym. Dębno zostaje prawdopodobnie zniszczone. 1335 – w Chwarszczanach wymienia się joannitów jako właścicieli 1337 – księga ziemska Ludwika Starszego wymienia w Dębnie dwór należący do Güntera von Buch; wynika stąd, że Dębno za panowania Wittelsbachów przez jakiś czas miast być własnością joannitów, stanowi własność prywatną 1348-55 – wojna domowa w Marchii Brandenburskiej w związku z wystąpieniem fałszywego Waldemara 1402 – ziemie Nowej Marchii sprzedane Zakonowi krzyżackiemu 1433 – niszczycielska polsko-czeska wyprawa pod wodzą Jana Czapka z Sán i wojewody poznańskiego Sędziwoja Ostroroga, która przez Nową Marchię dociera do Bałtyku. Dębno spalone wraz z kościołem. 1455 – elektor Fryderyk II bierze Nową Marchię od Zakonu krzyżackiego w zastaw za 100 000 florenów

Nowożytność 1517 – ostateczna rezygnacja Zakonu krzyżackiego z praw do wykupu Nowej Marchii za rządów elektora Joachima I Nestora 1538 – margrabia Jan Hohenzollern oficjalnie wprowadza na terenie Nowej Marchii luteranizm jako religię obowiązującą 1535 – Joachim I Nestor umierając zastrzega, że dwaj jego synowie, Joachim i Jan będą równocześnie sprawowali władzę w Marchii. Dochodzi w ten sposób do podziału Brandenburgii – rządy w Marchii Starej, Środkowej i Wkrzańskiej obejmuje Joachim II, zaś w Ziemi torzymskiej, krośnieńskiej, części Łużyc oraz w Nowej Marchii panowanie rozpoczyna Jan. 1540 – margrabia kostrzyński Jan prawdopodobnie nadaje częściowe prawa miejskie osadzie Damm (niem. Mediatstadt – miasto prywatne, tj. pośrednio podległe królowi, poprzez właściciela ziemskiego); data sporna, wskazuje na nią pieczęć z tego roku z napisem SIGILLVM CIVIVITATIS /TAM 1546 – wybudowano 5 domów dla sukienników i innych rzemieślników, uciekających ze względów religijnych z hiszpańskich Niderlandów Poł. XVI w. w Ziemi Chojeńskiej istnieją trzy kompleksy dóbr elektorskich, tzw. domeny (niem. Amter): Cedynia, Dębno i Chwarszczany rozpoczyna się osadzanie rzemieślników z Holandii i płd. Niemiec przez Katarzynę Brunszwicką. Władze Dębna czerpią dochody głównie z rzemiosła, a częściowo także z wagi wełny i targów. Miasto nie posiada murów obronnychNa sztychu Meriana z ok. 1650 widnieją mury miejskie, lecz jest to wynik albo błędu, albo celowy zamiar podkreślenia znaczenia miasta., tylko wały, fosy, palisadę drewnianą, natomiast ma trzy bramy: Kostrzyńską (Cüstriner Tor; południowa), Papierniczą lub inaczej zwana Barnowską (Papirtor, Berneuchensche Tor; wschodniaPóźniej zwana też Myśliborską (Soldinschetor); inna nazwa: Tor an der Archbrucke.) i Oborzańską (Nabernschetor, Konigsberger Tor; północna), które znajdują się u wylotów ulic. przebudowa kościoła na styl gotycki 1552 – wybudowano młyn papierniczy; była to najstarsza tego typu manufaktura w Nowej Marchii 1566 – miasto nawiedza zaraza 1568 – w „Tham” powstaje oficyna drukarska Christophera Runge zwanego Starszym (w 1599 na wniosek elektora Joachim Fryderyk Hohenzollern przenosi się on do Berlina) 1570 – druga wersja daty nadania częściowych praw miejskich, opiera się na wzmiance w kronice poczty, iż „w 1694 spalił się ratusz. W gałce wieży znaleziono pismo, z którego wynikało, że Nytamp w 1570 uzyskało prawa miejskie od margrabiego Jana Kostrzyńskiego i że jego małżonka margrabina Katarzyna z książąt brunszwickich kazała w mieście Nytamp wybudować ratusz. Ta data została przyjęta jako oficjalna przez Urząd Miasta i Gminy w 2007W 2007 Rada Miejska Dębna zmieniła Statut Gminy Dębno, a w nim datę nadania praw miejskich na insygniach Przewodniczącego oraz Burmistrza na rok 1570. . Fundatorem praw z pewnością jest sam margrabia Jana z Kostrzyna, a nie jego małżonka Katarzyna Brunszwicka, gdyż zgodnie z prawem salickim, obowiązującym aż do upadku Świętego Cesarstwa Rzymskiego (I Rzeszy), kobiety nie posiadały praw administracyjno-sądowniczych. 1610, 1627 – miasto otrzymuje prawo do wypasu bydła w pobliskich lasach (Zicherforst) 12 lutego 1614 – książę Jan Zygmunt zwalnia ze służby swego przybocznego aptekarza i kamerdynera Hainricha Richtera i nadaje mu w jego domu w Dębnie prawo warzenia piwa oraz zezwala na prowadzenie interesów handlowych – w tym apteki (sklepu z ziołami i lekami) 1615 – w Tham powstaje „Bractwo tkackie”; na przedstawicieli wybrano Valtina Früaufa i Valtina Schudta (Schmidta). W tym też okresie powstaje winiarnia mieszcząca się w piwnicach ratusza 1618-1648 (wojna trzydziestoletnia) – ludność Dębna zmniejsza się o 29%; po wojnie zarząd dębnowskiej domeny zostaje przekazany burmistrzowi miasta, co upoważnia go do sprawowania pieczy nad urzędem niższego i wyższego sądu oraz wyrażania zgody na budowę na gruntach domeny 1646 – początek istnienia stacji pocztowej w Dębnie, w związku z wytyczeniem nowego traktu z Kostrzyna do Malborka Poł. XVII w. – w Dębnie osiedlają się uchodźcy z Palatynatu. Rozwija się tkactwo

thumb|400px|Panorama miasta według sztychu D. Petzolda z 1710

1670 – funkcjonuje apteka w znaczeniu medycznym Po 1685 – napływ hugenotów do miasta, którego przyczyną są ich prześladowania w zachodniej Europie 1694 – ratusz spalił się (jedyna wzmianka o tym wydarzeniu w kronice poczty) 1701 – Ziemia Chojeńska dostaje się pod panowanie króla pruskiego Fryderyka Wilhelma I 1716 – pożar niszczy całe miasto wraz z ratuszem. W trakcie odbudowy poza granicami miasta, przed bramą Myśliborską (obecnie ulica Mickiewicza), powstaje oddzielna kolonia obok miasta Neudamm i wsi Damm 1719 – prężna odbudowana przy wsparciu kasy państwowej; w tym roku miasto i wieś liczyły już 116 domów 1731 – Dębno otrzymuje pełne prawa miejskie (niem. Immediatstadt – miasto bezpośrednio zależne od władzy elektora; tym samym mieszkańcy miasta, tacy jak chłopi i najemcy, zostali zwolnieni ze składania danin i odpracowywania pańszczyzny); zarząd domeny zostaje przeniesiony do Wysokiej Około 1735 – stację pocztową zamieniono na urząd pocztowy 1745 – na rynku w nowym domu pod numerami 6-7 urządzono aptekę „Pod Orłem” 1752 powstaje gildia kupiecka, mająca za zadanie kontrolę umiejętności i kwalifikacji czeladników i mistrzów z rozkazu Fryderyka Wielkiego wybudowano 17 domów, zasiedlonych przez tkaczy z Palatynatu (Pfalz) 1755 – miasto nawiedziła zaraza ospy 1757 – na rozkaz króla do Dębna zostaje wprowadzony szwadron kawalerii z pułku krzyskiego; utrzymanie 120 ułanów i 150 koni spoczywa na mieście 25 sierpnia 1758 – prusko-rosyjska bitwa pod Sarbinowem; po bitwie niedobitki wojsk rosyjskich spaliły wieś Damm, samo zaś miasto zamienia się w swoisty lazaret wojenny 1760 – wybudowano manufakturę farbiarską 1760-1762 – w kolejnych latach Rosjanie zajmują miasto, nakładając na nie uciążliwe kontrybucje 9 maja 1761 – spaliła się wieża ratuszowa, która zajęła się od pożaru przylegającej piekarni Lindego 1762 – Rosjanie opuszczają Ziemię Chojeńską, na skutek zmiany polityki wraz ze śmiercią carowej Elżbiety 1764 – zarządzenie magistratu, że dniami targowymi będą środa i sobota; targi odbywają się na rynku głównym (dziś Plac Konstytucji 3 Maja) 1777 – likwidacja garnizonu wojsk pruskich 1783 – powstaje pierwsza manufaktura sukiennicza; w mieście jest 130 warsztatów tkackich 1793 – powstaje fabryka pieców kaflowych i wyrobów glinianych „Kothe” przy ul. Królowej Jadwigi 26 sierpnia 1794 – zakończenie odbudowy wieży ratuszowej, przy znacznej pomocy kupca Deutsch Koniec XVIII w. – powstaje w Dębnie przemysł kaflarski XIX w. – bardzo szybki rozwój miasta; przekształca się ono w silnie uprzemysłowiony ośrodek miejski, rozwija się przemysł tekstylny i metalowy. 1 poł. XIX w.