Baworowski Hrabia – polski herb hrabiowski, pochodzący z dyplomu wydanego 27 lipca 1779 roku. Odmiana herbu Prus II, herb własny utytułowanej linii rodu Baworowskich herbu Prus II.
Opis herbu Opis stworzony zgodnie z klasycznymi zasadami blazonowania:
Na tarczy polu błękitnym wilczekosy złączone u dołu, zachodzące ostrzami na siebie, złote, z zaćwieczonym takimż półtorakrzyżem.
Nad tarczą korona hrabiowska, nad którą hełm z koroną. W klejnocie ramię zbrojne z mieczem.
Labry herbowe błękitne, podbite złotem.
Historia mały|335x335px|Wizerunek herbu według Juliusza Ostrowskiego i Tadeusza Gajla
Nadanie z 1779 Tytuł hrabiego Królestwa Galicji został nadany braciom Mateuszowi, Alojzemu oraz Wiktorowi Baworowskim 27 lipca 1779 roku przez cesarza Józefa II. Dyplom z wizerunkiem herbu został wydany 27 lipca 1779 roku.
Podstawą nadania tytułu oraz herbu hrabiowskiego braciom Baworowskim był patent z 1775 roku, szlachectwo galicyjskie oraz udokumentowane pokrewieństwo z Wacławem Baworowskim. Wszyscy trzej wylegitymowali się ze szlachectwa 6 września 1782 roku.
Adopcja z 1877 Prawo do używania tytułu hrabiowskiego z nazwiskiem Neronowicz-Baworowski uzyskał Walerian Neronowicz, adoptowany przez Włodzimierza Baworowskiego w dniu 28 listopada 1877 roku.
Zobacz też
lista polskich herbów hrabiowskich lista polskich rodów hrabiowskich
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Herby nadane w zaborze austriackim Kategoria:Herby z obcego nadania Kategoria:Polskie herby hrabiowskie nadane w zaborze austriackim Kategoria:Odmiany herbu Prus II