thumb|Logo formacji Ruch 2 Czerwca () – organizacja terrorystyczna z Niemiec.
Nazwa Data 2 czerwca, znajdująca się w nazwie organizacji, upamiętniała dzień śmierci Benno Ohnesorga – studenta biorącego udział w manifestacji przeciwko wizycie szacha Iranu, Mohammada Rezy Pahlawiego w BerlinieOblicza terroryzmu s. 79..
Historia Powstał w 1969 rokuTerroryzm s. 78–79., a jego pierwsi członkowie wywodzili się ze środowiska berlińskiej . Trzon ruchu tworzyli: , Verena Becker, , , , Rolf Heißler, Inge Viett, Juliane Plambeck, i Angela Luther. W latach 70. był drugą co do wielkości organizacją terrorystyczną w Niemczech (największa była RAF, czyli Frakcja Czerwonej Armii). Jego aktywiści wyróżniali się na tle innych grup terrorystycznych przynależnością do kontrkultury hipisowskiej. Okazjonalnie współpracował z RAF, do trwałej współpracy jednak nie doszło ze względu na różnice ideowe. W przeciwieństwie do RAF, która uważała, że grupa terrorystyczna w toku walki przekształci się w wielką armię ludową, Ruch 2 Czerwca głosił konieczność pracy politycznej i propagandowej przygotowującej grunt dla przyszłych działań militarnych. Odrzucał działalność kryminalną, jako izolującą grupę od społeczeństwa i nie zamierzał rezygnować z korzyści, jakie daje legalność. Dążąc do oparcia się na robotnikach i w ogóle warstwach uboższych, zamierzał podejmować w swej walce problemy bliskie tym kręgom.
Trzon grupy został wyeliminowany po fali aresztowań w sierpniu 1973 roku. Na przełomie lat 70. i 80. Ruch 2 Czerwca podzielił się na dwie frakcje: pierwsza („Nieugięci nad Sprewą”) pod wodzą F. Teufela i Gerarda Klöppera chcieli utrzymać dawną linię – terror indywidualny jako „sabotaż funkcjonowania władzy” w imię doraźnych interesów uciskanych grup społecznych. Druga grupa (G. Kröcher-Tiedemann, G. Rollnick, Christian Müller) nawiązywała do ideologii RAF-u – walka zbrojna jest „walką klasową, będącą częścią wojny wyzwoleńczej w III Świecie” – i w czerwcu 1980 roku ogłasza połączenie z Frakcją Armii Czerwonej. Po rozpadzie Ruchu część jego dotychczasowych aktywistów zasiliła berlińskie Komórki RewolucyjneTerroryzm w Europie Zachodniej s. 80..
Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę 2 lutego 1972 roku anarchiści zorganizowali zamach bombowy na brytyjski jachtklub, w eksplozji zginęła jedna osoba. Atak przeprowadzony został na znak solidarności z IRA. Kilka tygodni później bojówkarze napadli na bank i zaatakowali konsulat Turcji w Berlinie.
10 listopada 1974 roku terroryści zabili Güntera von Drenkmanna, będącego prezydentem . Morderstwo miało być zemstą za śmierć Holgera Meinsa z Frakcji Czerwonej Armii.
27 lutego 1975 roku anarchiści porwali polityka CDU Petera Lorenza. W zamian za wypuszczenie Lorenza zażądali uwolnienia sześciu przebywających w więzieniach towarzyszy. Rząd zgodził się na wymianę.
W listopadzie 1977 roku bojownicy z pomocą austriackich studentów porwali przemysłowca . W zamian za uwolnienie biznesmena wyłudzili okup w wysokości 4,3 miliona marek.
Wsparcie zagraniczne Jego pierwsi członkowie przeszli szkolenia militarne w obozach Organizacji Wyzwolenia Palestyny w Jordanii.
Ideologia Był formacją anarchistyczną, której celem było zachwianie ustroju Republiki Federalnej Niemiec.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Niemieckie organizacje terrorystyczne Kategoria:Skrajna lewica Kategoria:Anarchizm w Niemczech