Gelochelidon – rodzaj ptaków z podrodziny rybitw (Sterninae) w obrębie rodziny mewowatych (Laridae).
Rozmieszczenie geograficzne Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Ameryce, Eurazji, Afryce i Australii.
Morfologia Długość ciała 33–43 cm, rozpiętość skrzydeł 85–103 cm; masa ciała 130–320 g.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1830 roku niemiecki ornitolog Christian Ludwig Brehm w artykule poświęconym podwójnemu pierzeniu ptaków z rodziny mewowatych i gołębiowatych, opublikowanym w czasopiśmie „Isis von Oken”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) rybitwa krótkodzioba (G. nilotica).
Etymologia Gelochelidon (Chelochelidon, Gelichelidon, Geochelidon): gelaō ‘śmiać się’; χελιδων khelidōn, χελιδονος khelidonos ‘jaskółka’ (tj. brzegówka lub rybitwa). Laropis: rodzaj Larus Linnaeus, 1758 (mewa); gr. -ωπις -ōpis ‘-twarzy’, od ωψ ōps, ωπος ōpos ‘twarz’. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Sterna anglica Montagu, 1813 (= Sterna nilotica J.F. Gmelin, 1789). Laropsis: rodzaj Larus Linnaeus, 1758 (mewa); gr. οψις opsis ‘wygląd’.
Podział systematyczny Do rodzaju należą następujące gatunki: Gelochelidon nilotica (J.F. Gmelin, 1789) – rybitwa krótkodzioba Gelochelidon macrotarsa (Gould, 1837) – rybitwa czarnodzioba
Uwagi
Przypisy
Systematyka i nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Mewowate