Chudy i inni – polski czarno-biały film obyczajowy z 1966 roku w reżyserii Henryka Kluby, na podstawie scenariusza Wiesława Dymnego.
Fabuła Akcja filmu obraca się wokół brygady robotników pod wodzą „Chudego”, pracujących przy budowie mostu powstającej zapory wodnej. Jeden z nich, „Pryszczaty”, podczas nocnego powrotu ze wspólnej libacji alkoholowej, strąca z mostu do rzeki dziennikarza. Poszukiwania trupa są bezowocne. Podczas dochodzenia w sprawie zaginięcia reportera żaden z nich nie zdradza winowajcy wypadku. W dniu otwarcia mostu jeden z dawnych członków brygady, „Partyjny”, pojawia się z rzekomo martwym dziennikarzem. Brygada otrzymuje odznaczenia.
Obsada Źródło: Filmpolski.pl Wiesław Gołas – Józef Kawulok „Chudy” Marian Kociniak – „Partyjny” Franciszek Pieczka – Tomasz Waliczek „Kosa” Mieczysław Stoor – „Byk” Ryszard Filipski – „Ślązak” Wiesław Dymny – Paweł „Mały” Ryszard Pietruski – „Pryszczaty” Edward Rączkowski – „Stary” Krystyna Chmielewska – sanitariuszka Ewa Leon Niemczyk – redaktor Tadeusz Schmidt – brygadzista Zdzisław Leśniak – aktor grający „Błazna” Stanisław Bieliński – kierownik budowy Andrzej Girtler – aktor grający „Króla Leara” Janusz Sykutera – milicjant
Produkcja Film był kręcony podczas budowy zapory wodnej w Solinie oraz m.in. na moście przed zaporą na drodze nr 895.
Odbiór Aleksander Jackiewicz wyraził następującą opinię o Chudym i innym: „[…] jest dziełem schematycznym i zarazem w jakiś sposób nowym. Nie bardzo udanym, ale odkrywającym utalentowanego autora, obdarzonego w dodatku zmysłem kina”. W filmie Kluby i Dymnego odnajdywano formułę unowocześnionego produkcyjniaka (Krzysztof Teodor Toeplitz) lub też wręcz wyjście poza formułę stosowaną w socrealizmie lat 50. (Stefan Morawski). Sam Kluba tłumaczył po sporze wśród krytyków, że jego intencją było stworzenie „uszlachetnionego produkcyjniaka”, łączącego „realizm z klimatem groteski”. Zdaniem Piotra Zawojskiego „Klubie udało się zachować niezwykły klimat opowiadania, a także niezwykłą zdolność do kreowania postaci prawdziwych, wiarygodnych psychologicznie i autentycznych”.
Znaczenie i nagrody Chudy i inni stał się w literaturze filmoznawczej jednym z prekursorów nurtu pierwotnie nazywanego „trzecim kinem” (trzecia fala), zwiastującego zmianę pokoleniową twórców polskiej kinematografii. Za ów film Kluba otrzymał Nagrodę im. Andrzeja Munka, przyznawaną przez Państwową Wyższą Szkołę Filmową, Telewizyjną i Teatralną w Łodzi.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie filmy czarno-białe Kategoria:Polskie filmy obyczajowe Kategoria:Filmy w reżyserii Henryka Kluby Kategoria:Polskie filmy z 1966 roku Kategoria:Filmy kręcone w Solinie