Marc Paul Alain Dutroux (ur. 6 listopada 1956 w Ixelles) – belgijski seryjny morderca i pedofil zwany Potworem z Charleroi. Zgwałcił co najmniej 14 dziewczynek, z czego cztery zamordował. Jego ofiarą padł też jeden ze wspólników. W 2004 roku uznano go winnym zabójstw, gwałtów na nieletnich, porwań, udziału w zorganizowanej grupie przestępczej i handlu narkotykami, za co usłyszał wyrok dożywotniego pozbawienia wolności.
Życiorys Urodzony 6 listopada 1956, był najstarszym z pięciorga dzieci. Jego rodzicami było dwoje nauczycieli. W 1971 rodzice rozwiedli się, a Dutroux pozostał z matką. Ożenił się w wieku 22 lat i został ojcem dwojga dzieci. W 1983 jego małżeństwo zakończyło się rozwodem. Nim zaczął porywać dzieci, jako bezrobotny elektryk miał już na swoim koncie wiele przestępstw, w tym kradzieże samochodów, napady i handel narkotykami.
W lutym 1986 Dutroux i jego ówczesna towarzyszka Michelle Martin zostali aresztowani i oskarżeni o porwanie oraz zgwałcenie pięciu młodych dziewcząt. W kwietniu 1989 Dutroux został skazany na 13 lat więzienia. W zakładzie karnym spędził jednak tylko trzy lata, po czym został zwolniony za dobre sprawowanie. Po zwolnieniu przekonał psychiatrę, że jest chory umysłowo, dzięki czemu otrzymał rentę państwową. Dodatkowo lekarz przepisał mu kilka rodzajów środków nasennych i uspokajających, które później wykorzystywał do odurzania swoich ofiar podczas porwań.
Działalność przestępcza przyniosły Dutroux wystarczającą ilość pieniędzy, aby mógł żyć dostatnio. Posiadał siedem małych domków, z czego trzy były miejscami, w których torturował porwane dziewczyny. On sam mieszkał głównie w domu w dzielnicy Marcinelle w Charleroi, gdzie zbudował pomieszczenia w piwnicy ukryte za masywnymi betonowymi drzwiami.
Został ponownie aresztowany w 1996 roku pod zarzutem porwania, torturowania i molestowania seksualnego sześciu dziewczynek w wieku od 8 do 19 lat, z których cztery zostały zabite. Szeroko nagłośniony proces Dutroux zakończył się skazaniem go na dożywocie za wszystkie zarzucane mu czyny w 2004 roku.
Wspólnikami Dutroux była jego żona Michelle Martin, a także Michel Lelièvre, Michel Nihoul i Bernard Weinstein. Martin został skazany na 30 lat więzienia, a Lelièvre na 25 lat. Nihoul, „brukselski biznesmen, właściciel pubu i znana twarz na imprezach seksualnych”, był początkowo sądzony jako wspólnik porwań, ale został uniewinniony z powodu niewystarczających dowodów; zamiast tego został skazany za udział w gangu zajmującym się handlem ludźmi i narkotykami i skazany na pięć lat więzienia. Weinstein nigdy nie został osądzony, ponieważ został zamordowany przez Dutroux, zanim zidentyfikowano go jako wspólnika.
Wpływ sprawy Dutroux na Belgię Łagodny wyrok, jakim zakończył się pierwszy proces Dutroux, jego przedterminowe zwolnienie, a także wieloletnia nieudolność policji w prowadzeniu śledztwa w jego sprawie wywołały powszechne niezadowolenie w Belgii, co doprowadziło do całkowitej reorganizacji belgijskich organów ścigania. Podczas „Białego Marszu”, który odbył się 20 października 1996 roku, blisko 300 000 obywateli Belgii protestowało przeciwko niewłaściwemu prowadzeniu sprawy przez władze.
Sprawa Dutroux była na tyle znana, że ponad jedna trzecia Belgów o tym nazwisku postanowiła je zmienić w latach 1996–1998.
Ofiary śmiertelne Dutroux
Lp. Ofiara Wiek Data 1. Julie Lejeune 8 24 czerwca 1995 2. Mélissa Russo 8 24 czerwca 1995 3. Eefje Lambrecks 19 23 sierpnia 1995 4. An Marchal 17 23 sierpnia 1995 5. Bernard Weinstein 44 13 listopada 1995
Przypisy
Bibliografia Belgian kidnap victim tells story, BBC.
Kategoria:Belgijscy seryjni mordercy Kategoria:Urodzeni w 1956 Kategoria:Ludzie urodzeni w Ixelles