Diksza (dewanagari दीक्षा) – akt inicjacji w tradycjach hinduistycznych równoważny znaczeniowo nowym narodzinom, indywidualny sakrament. Już w czasach wedyjskich miał na celu uśmiercenie nieuświęconej egzystencji dla osiągnięcia egzystencji wyższego stopnia. Również późniejsze brahmany (np. Aitareja 1.3.1 i 1.2.1–20, Śatapatha 3.2.1.11) określają dikszę, jako obrzęd o znaczeniu embriologicznym i położniczym. Przekazu tego inicjacyjnego wtajemniczenia religijnego dokonuje mistrz (guru, bramin), a odbiorcą jest uczeń (śiszja).
Źródłosłów Termin diksza wywodzony jest z połączenia dwóch rdzeni: dā – dawać kṣi – niszczyć, usuwać.
Rodzaje ceremonia przygotowawcza w wielu rytuałach wedyjskich inicjacja przyłączająca do danej wspólnoty religijnej (sangha) lub tradycji (sampradaja) mantradiksza – inicjacja do praktyki konkretnej mantry. rodzajem mantradikszy jest diksza gurumantry. Guru podczas takiej ceremonii dikszy przekazuje uczniowi gurumantrę. Mantra od guru i guru to jedno – naucza Swami Muktananda Paramahansa. Guru pod postacią tej mantry wstępuje w ucznia, a energia wewnętrzna (śakti) guru przenika w ucznia śaktipatadiksza (trl. śaktipātadīkṣā) - inicjacja za pomocą śaktipatu.
Zobacz też darśan śaktipat upanajana Schronienie w buddyzmie – odpowiednik w religii buddyjskiej
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Hinduizm