Magia i miecz (ang. sword and sorcery; także w j. polskim stosowany jest synonim miecz i czary) – podgatunek fantasy charakteryzujący się zuchwałymi bohaterami, uczestniczącymi w krwawych i ekscytujących przygodach. Zwykle w tym gatunku znajdują się elementy nadnaturalne i magia. Często też można w nim znaleźć elementy romantyczne. W odróżnieniu od high fantasy, fabuła skupia się na osobistych dążeniach postaci, niż na uczestnictwie w konfliktach dotyczących całego świata. Przykładem tego jest Saga o wiedźminie.
Pochodzenie Termin „magia i miecz” został stworzony przez Fritza Leibera, na prośbę brytyjskiego autora książek Michaela Moorcocka. Moorcock, w liście opublikowanym w amatorskim magazynie „Amra”, prosił o nazwanie gatunku, do którego można by zaliczać cykl o Conanie autorstwa Roberta E. Howarda. Jako propozycję podał nazwę „epic fantasy”, jednak Leiber w magazynie „Ancalagon” (6 kwietnia 1961) zaproponował nazwę „magia i miecz”, jako chwytliwe określenie pozwalającą na wyróżnienie gatunku.
W ten sposób odróżniono „magię i miecz”, od takich gatunków jak (np. Trzej muszkieterowie Aleksandra Dumasa) czy (ang. cloak and dagger).
Autorzy powieści gatunku Magii i miecza Michael Moorcock, saga o Elryku Fritz Leiber, cykl o Fafhrdzie i Szarym kocurze Karl Edward Wagner, cykl Kane Lin Carter, cykl Thongor C.L. Moore Jirel of Joiry Clark Ashton Smith seria Zothique oraz Hyperborean L. Sprague de Camp, seria Pusadian Charles R. Saunders, cykl Imaro
Przypisy
Kategoria:Fantasy według podgatunku