Große Bischofsmütze – najwyższy szczyt pasma Gosaukamm w grupie Dachstein, należącej do Północnych Alp Wapiennych. Leży w Austrii, w kraju związkowym Salzburg, w pobliżu granicy z Górną Austrią. Osiąga wysokość 2458 m n.p.m.; w części map turystycznych podawana jest również wysokość 2454 m n.p.m..

Wraz z niższym wierzchołkiem Kleine Bischofsmütze, osiągającym 2430 m n.p.m., tworzy charakterystyczny dwuwierzchołkowy masyw rozdzielony żlebem Mützenschlucht. Jest jednym z charakterystycznych elementów krajobrazu rejonu Filzmoos i Gosau.

Nazwa

Niemiecka nazwa Bischofsmütze oznacza „mitrę biskupią” i odnosi się do sylwetki dwuwierzchołkowego masywu, przypominającej nakrycie głowy biskupa. W literaturze zwracano również uwagę na położenie góry w pobliżu historycznej granicy ziem salzburskich i austriackich.

Położenie

Große Bischofsmütze znajduje się w południowo-wschodniej części Gosaukammu. Masyw wznosi się nad doliną Hofalm po stronie Filzmoos oraz nad południowo-zachodnim zamknięciem doliny Gosau. Około 500 m na północny wschód od głównego wierzchołka znajduje się Armkarwand, przez który przebiega granica krajów związkowych Salzburg i Górna Austria.

Na południe od masywu położone jest schronisko Hofpürglhütte, stanowiące główny punkt wyjścia dla wspinaczek na Große Bischofsmütze i Kleine Bischofsmütze.

Historia wejść

Pierwszego udokumentowanego wejścia na Große Bischofsmütze dokonali 28 czerwca 1879 roku Johann Schrempf, określany również jako Auhäusler, oraz Johann Steiner. W następnych dziesięcioleciach masyw stał się jednym z ważniejszych celów wspinaczkowych Gosaukammu ze względu na strome ściany i położenie ponad dolinami Gosau i Filzmoos.

Wspinaczka

Na wierzchołek nie prowadzi zwykły znakowany szlak turystyczny. Wejście wymaga umiejętności wspinaczkowych, doświadczenia alpejskiego oraz odpowiedniego wyposażenia. Droga normalna prowadzi od południa przez Mützenschlucht, a jej trudności oceniane są na około II+–III w skali UIAA.

Na masyw wytyczono również inne drogi wspinaczkowe o zróżnicowanym stopniu trudności. Ze względu na miejscami kruchą skałę i występujące obrywy przebieg oraz stan części dróg mogą ulegać zmianom.

Obrywy skalne

22 września 1993 roku z masywu oderwał się znaczny fragment ściany, obejmujący około 200-metrowy filar skalny. Obryw zmienił wygląd szczytu oraz przebieg części dróg wspinaczkowych. Kolejne, mniejsze obrywy odnotowano m.in. w 1999 i 2001 roku.

Niektóre partie masywu są silnie spękane i podatne na wietrzenie. Z tego względu stan ścian i dróg wspinaczkowych jest okresowo kontrolowany, a poszczególne trasy mogą być czasowo wyłączane z użytkowania.

Budowa geologiczna

Masyw zbudowany jest ze skał osadowych pochodzących z triasu, typowych dla Północnych Alp Wapiennych. W wyższych partiach występują przede wszystkim wapienie dachsteińskie, natomiast niższe części obejmują również skały dolomitowe. Budowa geologiczna i procesy wietrzenia przyczyniły się do powstania stromych ścian, turni i głębokich żlebów.

Przypisy

Bibliografia

.

Kategoria:Szczyty Austrii Kategoria:Szczyty grupy Dachstein