La strada – włoski czarno-biały film drogi z 1954 roku w reżyserii Federico FelliniegoGarbicz, Klinowski..., s. 155.. W rolach głównych wystąpili Anthony Quinn i Giulietta Masina, będąca wówczas żoną reżyseraGeneviève Agel: Les chemins de Fellini. Paris, Éd. du Cerf, 1958, rozdziały: „La strada” (s. 51-66) Petit hommage à Giulietta Masina (s. 67-69), brak numeru ISBN, książka w jęz. francuskim..
Fabuła Para głównych bohaterów to wrażliwa i lekko upośledzona umysłowo dziewczyna Gelsomina, podróżująca z prymitywnym i brutalnym cyrkowym siłaczem Zampanò, dającym przedstawienia w różnych miasteczkach. Mimo doznawanych od niego upokorzeń Gelsomina darzy go uczuciem. Jest jednak mało pomocna w pracy, zamknięta we własnym świecie. Zampanò porzuca ją.
Po latach, usłyszawszy jej ulubioną melodię (którą nuci kobieta, kojarząca Gelsominę i mówiąca, że tamta zmarła jakiś czas temu), Zampanò uświadomi sobie, że także ją kochał. W finalnej scenie kamera, zwrócona w dół, ukazuje go płaczącego nocą nad brzegiem morza.
Obsada
Produkcja Zdjęcia kręcono na terenie środkowych Włoch (regiony Lacjum i Abruzja) w następujących lokacjach: Rzym; prowincja L’Aquila (Rocca di Mezzo); prowincja Latina (Latina); prowincja Rzym (Fiumicino, Pomezia); prowincja Viterbo (Bagnoregio).
Analiza krytyczna Tytuł Wyrazy tytułowe (rodzajnik z rzeczownikiem) znaczą po włosku „droga, wędrówka”. Tytuł w kontekście akcji filmu ma sens kolokwialnego wyrażenia przyimkowego lub imiesłowu: W drodze lub Wędrując (co w pełni oddałby zwrot „la strada facendo”). W polskich kinach i telewizji film wyświetlany był pod oryginalnym tytułem, którego nie tłumaczono też w polskich pracach krytycznychMaria Kornatowska: Fellini. Warszawa, Wyd. Artystyczne i Filmowe, 1972, brak numeru ISBN..
Melodyjnie brzmiący tytuł włoski w wielu krajach nie był tłumaczony w toku dystrybucji kinowej, także w pracach filmoznawczych. We Francji (jak w Polsce) funkcjonuje wersja oryginalna tytułu, zamiast przekładu. W Niemczech stosuje się obocznie tytuł oryginalny i jego zdeformowany przekład: Das Lied der Straße (który ujednoznacznia tytuł w kierunku melodramatycznym). W krajach anglosaskich tytuł tłumaczono jako The Road (Droga).
Styl filmu i przesłanie thumb|Anthony Quinn i Giulietta Masina w scenie z filmu Fabuła osnuta jest wokół motywu drogi, a większość zdjęć zrealizowano w plenerze. Film stanowi odrealnioną, poetycką historię o uczuciach i braku umiejętności ich wyrażania, o odpowiedzialności za drugiego człowieka oraz o cierpieniu, osadzoną w realiach powojennych Włoch – ma wymiar gatunkowy paraboli o potrzebie miłości.
Wysmakowane plastycznie czarno-białe zdjęcia (zwłaszcza odrealnione pejzaże), pełna emocji muzyka zaprzyjaźnionego z Fellinim Nino Roty (lirycznym „motywem Gelsominy”) zbliżają styl filmu do realizmu magicznego, czyniąc tę historię przypowieścią, osnutą fabularnie wokół toposu wędrówkiChris Wiegand: Federico Fellini. the complete films. Köln, Taschen, 2003, rozdział: Three films of redemption (1954-1957), s. 43-58, - książka w jęz. angielskim..
Nagrody i wyróżnienia Oprócz wyróżnień europejskich, La strada została nagrodzona w 1957 roku Oscarem dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.
W 1995, z okazji stulecia narodzin kina, film znalazł się na watykańskiej liście 45 filmów fabularnych, które propagują szczególne wartości religijne, moralne lub artystyczneusccb.org Film and Broadcasting –Vatican Best Films List ..
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Włoskie dramaty filmowe Kategoria:Włoskie filmy czarno-białe Kategoria:Włoskie filmy drogi Kategoria:Włoskie filmy z 1954 roku Kategoria:Włoskie filmy zgłoszone do rywalizacji o Oscara w kategorii filmu nieanglojęzycznego Kategoria:Filmy kręcone w Latinie Kategoria:Filmy kręcone w prowincji L’Aquila Kategoria:Filmy kręcone w prowincji Viterbo Kategoria:Filmy kręcone w Rzymie Kategoria:Filmy nagrodzone Oscarem za najlepszy film międzynarodowy Kategoria:Filmy o tematyce cyrkowej Kategoria:Filmy w reżyserii Federico Felliniego Kategoria:Filmy włoskiego neorealizmu