Gianteresio (Gianni) Vattimo (ur. 4 stycznia 1936 w Turynie, zm. 19 września 2023 w Rivoli) – włoski filozof, publicysta i polityk, eurodeputowany V i VII kadencji.
Życiorys Studiował filozofię na Uniwersytecie Turyńskim, którą ukończył w 1959. Kształcił się następnie na Uniwersytecie w Heidelbergu (m.in. pod kierunkiem Hans-Georga Gadamera), po czym powrócił do Włoch. Został wykładowcą na turyńskiej uczelni. W 1969 został profesorem estetyki, a w 1982 profesorem teorii filozofii. W latach 80. był profesorem wizytującym na uczelniach w Stanach Zjednoczonych. Publikował w różnych pismach, m.in. w „La Stampa” i „La Repubblica”.
Opublikował szereg pozycji książkowych, tłumaczonych na liczne języki. Stał się jednym z najbardziej znanych włoskich filozofów współczesnych, reprezentujących nurt filozoficznego postmodernizmu. Zajmuje się podstawowymi myśli filozoficznej pojęciami, koniec historii czy śmierć sztuki, a także problemy interpretacji.
Zaangażował się także w działalność polityczną. Współpracował z partią radykalną, należał następnie do Demokratów Lewicy. W latach 1999–2004 sprawował mandat posła do Parlamentu Europejskiego. Wstąpił następnie do Partii Komunistów Włoskich. W 2009 ponownie został wybrany do Europarlamentu, kandydując tym razem z listy partii Antonia Di Pietro – Włochy Wartości. W PE zasiadał do 2014. Od 2015 był związany z Partito Comunista.
Publicznie ujawnił, że jest gejem. Deklarował się jako katolik („który przywitał śmierć Boga”), a zarazem jako ateista.
Wybrane publikacje Il concetto di fare in Aristotele, Turyn 1961. Essere, storia e linguaggio in Heidegger, Turyn 1963. Ipotesi su Nietzsche, Turyn 1967. Poesia e ontologia, Mediolan 1968. Schleiermacher, filosofo dell’interpretazione, Mediolan 1968. Introduzione ad Heidegger, Bari 1971. Il soggetto e la maschera, Mediolan 1974. Le avventure della differenza, Mediolan 1980. Al di là del soggetto, Mediolan 1981. Il pensiero debole (współautor), Mediolan 1983. La fine della modernità, Mediolan 1985 (wyd. pol. Koniec nowoczesności, Kraków 2006). Introduzione a Nietzsche, Bari 1985. La società trasparente, Mediolan 1989 (wyd. pol. Społeczeństwo przejrzyste, Wrocław 2006). Etica dell’interpretazione, Turyn 1989. Filosofia al presente, Mediolan 1990. Oltre l’interpretazione, Bari 1994 (wyd. pol. Poza interpretacją: znaczenie hermeneutyki dla filozofii, Kraków 2011). Credere di credere, Mediolan 1996. Vocazione e responsabilità del filosofo, Genewa 2000. Dialogo con Nietzsche. Saggi 1961–2000, Mediolan 2001. Dopo la cristianità. Per un cristianesimo non religioso, Mediolan 2002. Nichilismo ed emancipazione. Etica, politica e diritto (współautor), Mediolan 2003. Il Futuro della Religione (współautor), Mediolan 2005 (wyd. pol. Przyszłość religii, Kraków 2010). Non essere Dio. Un’autobiografia a quattro mani, Reggio Emilia 2006 (wyd. pol. Nie być Bogiem. Autobiografia na cztery ręce, Warszawa 2011). Ecce comu. Come si ri-diventa ciò che si era, Rzym 2007.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Filozofowie XX wieku Kategoria:Włoscy filozofowie XXI wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Turynie Kategoria:Politycy partii Włochy Wartości Kategoria:Politycy Partii Komunistów Włoskich Kategoria:Politycy Demokratów Lewicy Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego V kadencji Kategoria:Włoscy posłowie do Parlamentu Europejskiego VII kadencji Kategoria:Urodzeni w 1936 Kategoria:Zmarli w 2023