Etiuda E-dur op. 10 nr 3 – etiuda na fortepian skomponowana przez Fryderyka Chopina w latach 1829–1832. Wydana została drukiem z pozostałymi Etiudami op. 10 w 1833 roku. Powstały jej liczne transkrypcje.
Rękopis utworu opatrzony jest datą 25 sierpnia 1832 r. (podobnie jak etiuda cis-moll nr 4). Wedle relacji przekazanej Chopin uważał, że nigdy w życiu nie napisał piękniejszej melodii. Utwór w metrum 2/4 i tempie charakteryzuje się synkopowanym rytmem krakowiaka. Cechuje się melodyką kantyleną w typie , genre pieśniowym, modusem kadencyjnym, dynamiką pulsacyjną, w której i towarzyszą wznoszeniu i opadaniu melodii oraz repryzą o dramaturgii refleksyjnej. Posiada formę trzyczęściową z kontrastującą częścią środkową. Jego faktura bliska jest nokturnowi. Następującą po niej etiudę cis-moll Chopin miał grać bez przerwy, attacca. Lew Tołstoj napisał o tej etiudzie: Kiedy podoba mi się jakiś utwór muzyczny, mam wrażenie, że sam go napisałem.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Etiuda E-dur op. 10 nr 3 na stronie Chopin.nifc.pl
Kategoria:Etiudy op. 10 Fryderyka Chopina