thumb|Śmigłowiec z podwieszoną aparaturą do lotniczego skaningu laserowego Lotniczy skaning laserowy (z ) – fotogrametryczna metoda pomiarowa oparta na skaningu laserowym; pozwalająca na zapis powierzchni terenu w postaci chmury punktów stanowiącej reprezentację terenu. W wyniku pomiaru otrzymujemy bardzo dokładny model powierzchni. Idea działania lotniczego skaningu laserowego opiera się na pomiarze odległości pomiędzy aparaturą pomiarową znajdującą się na pokładzie samolotu, bądź też helikoptera, a punktami terenowymi.
Budowa System ALS zbudowany jest z dwóch segmentów: lotniczego (pokładowego) i naziemnego.
Na system pokładowy składają się: dalmierz laserowy (LRF – Laser Range Finder), skaner optyczno-mechaniczny, system pozycjonowania trajektorii lotu oparty na GPS (ang. Global Positioning System), inercjalny system nawigacyjny INS(ang. Inertial Navigation System), blok rejestracji danych, kamera wideo, system planowania i zarządzania lotem.
Na segment naziemny składają się: naziemna referencyjna stacja GPS stacja robocza do obróbki i przetwarzania danych i generowania NMPT (Numeryczny Model Pokrycia Terenu) i NMT (numerycznego modelu terenu)
Ocena ALS Zalety Niezależność od warunków atmosferycznych, Jest to system aktywny emitujący własne światło w trakcie pomiarów, Przeprowadzenie nalotów przy dużym zachmurzeniu, a także w nocy, Przenikanie lasera przez pokrywę roślinną.
Ograniczenia Brak odbić od powierzchni wody, co utrudnia lokalizację linii brzegowej. Trudności określenia linii szkieletowych i linii nieciągłości terenu. Stosunkowo wysoki koszt samej aparatury i usługi.
Kategoria:Fotogrametria Kategoria:Systemy Informacji Geograficznej